Voorlopig zouden we ieder weekend in onze caravan logeren, die op het boerenerf stond geparkeerd. Wat was het daar heerlijk! De zonnige en weidse omgeving op het platteland stond in schril contrast met onze naargeestige, veel te kleine voor-tussen-achterwoning in een Rotterdamse achterstandswijk.
Over Gemis en Gras
‘Traantjes?’ glimlachte de man lief.
‘Sommige dagen overvalt het me ineens,’ zei de vrouw. ‘Het was laatst 21 jaar geleden dat we in dit huis gingen wonen. Samen aan ons avontuur in Harlingen begonnen. Het leek alsof de hele wereld voor ons open lag.”
Tekstista’s gezocht: schrijf mee op HVD!
Wij zijn continu op zoek naar vers bloed! Wij zoeken vrouwelijke schrijffanatici die graag op een groter platform willen schrijven en publiceren.
Denk jij, ware vrouw, aan de man (onze lezer) uit te kunnen leggen hoe wij vrouwen denken? Heb je je vrouwenhart verpand aan de schrijverij? Heb je tevens een vlotte, vooral niet te tamme pen en een goed gevoel voor taal? Dan leveren wij je het lezerspubliek voor je teksten! HoeVrouwenDenken biedt je direct een groot bereik.
Interesse? Schrijf mee. Mail ons met voorbeelden van recent werk en een duidelijke motivatie:
redactie@hoevrouwendenken.nl
In een volgend leven wil ik een mier zijn
Soms denk ik dat intelligentie een van de meest overschatte aspecten van het leven is. Misschien heeft de natuur allang ontdekt dat een samenleving niet draait op eindeloos discussiëren, maar op de mensen zelf. Of op mieren die gewoon doen wat gedaan moet worden.
Over Kalk en Tijd
In de verte hoorde ze hoge kinderstemmetjes. Ze glimlachte melancholiek en dacht aan de schommel die ooit achter in de tuin had gestaan. Aan het opblaasbadje, aan pa op de steiger, aan natte handdoeken over de tuinstoelen.
‘Gooi in het najaar eens wat kalk op het gras,’ zei de man. ‘Je hebt veel te veel mos in die tuin.’
Uitzonderlijk vervoer
“Ja, hallo?” klinkt het ongeduldig. Het is mijn ex. “Ook een hele goede morgen,” zeg ik vriendelijk. “Alles oké?” informeer ik belangstellend. “Gisteren vertelde onze zoon dat jij onderweg was naar jouw huis in Zuid-Spanje, maar dat je nu ergens halverwege bent gestrand met autopech?”
Tijd heb je maar even te leen
Misschien is “alles uit het leven halen” een compleet onmogelijke opdracht. Alsof geluk een checklist is die vóór je dood afgevinkt moet zijn. Misschien is het genoeg om het leven niet steeds voorbij te laten razen, terwijl ik blijf wachten op een betere versie ervan.
Over het eerste jaar en lavatera’s
Een jaar. Een heel jaar. Zolang was de man nu weg. ‘Vandaag precies een jaar geleden, om half vijf, liet ik je gaan,’ zei de vrouw. ‘Hand in hand lagen we op het bed, ik gaf je kusjes in je nek, ik bedankte je voor die 27 geweldige jaren. Je was zo verdomd moedig. Totaal niet bang.’
Tips om een vriendin te krijgen
“Mam,” vraagt zoon, “heb jij nog goeie tips om aan een vriendin te komen?”
“Jee, moeilijk… Hm. Ik zou eerst eens beginnen met een leuk compliment? Daar zijn vrouwen meestal wel gevoelig voor.”
“Wat voor een compliment?”
“Nou, eh…, dat kan van alles zijn.”
“Ja, dáár hebben we niks aan,” klinkt het resoluut.
Het moet gezegd worden
Beavis en Butthead zijn wakker geworden. Ze zijn niet alleen opnieuw op tv, maar in plaats van zich te presenteren als de meelijwekkende sukkels uit de jaren ’90, komen ze nu uit alle hoeken en gaten tevoorschijn om te hitsen tegen alles wat niet blank, mannelijk en hetero is.
Woede! (over een camperverkoper c.q. -oplichter)
Uiteindelijk besloot ik: zak erin, vieze, vuile [hier een lelijk Rotterdams scheldwoord], we pakken ons verlies. Ik hoop dat je erin stikt en ik vertrouw erop dat karma z’n werk wel doet. Dat voelde als een enorme opluchting. Klaar. Daar was ik vanaf.
Over Noodweer en Pizza’s
‘Kalm maar,’ zei de man sussend. ‘Ik weet heus wel wat je bedoelt. Over twee weken is het een jaar geleden dat ik wegging.’
‘Precies,’ riep de vrouw uit. ‘Een heel jaar. Als mensen aan me vragen wanneer mijn man is overleden, heb ik nog steeds de neiging om te zeggen: gisteren. Zo voelt dat.’
Als twee magneten
“Misschien zou je jezelf kunnen trainen om een beetje los van hem te komen?” stelt mijn zus voor.
“Ja, hóé dan?”
“Je zou kunnen beginnen met gewoon wat standaardzinnetjes uit je hoofd te leren om hem zo af en toe af te poeieren?”
“Zoals?” vraag ik nieuwsgierig.
Ontspannen tot je er uitgeput van raakt… [korte longread]
Doomscrollen. Voor je het weet, ben je drie kwartier verder en weet je hoe een onbekende vrouw in Canada haar voorraadkast heeft ingedeeld, dat iemand uit je yogaklas op Bali zit, dat een oud-collega een nieuwe functie heeft en dat er ergens in de wereld weer iets vreselijks is gebeurd waar je ook nog iets van moet vinden.
Over Koffie en Kikkers
De vrouw keek naar een foto op haar telefoon. ‘Neem deze foto nou. Die maakte ik vandaag precies een jaar geleden. Het was een prachtige dag en we…’
‘Dronken een kopje koffie in de overkapping,’ vulde de man aan. ‘Jij had een decaf met sojamelk en ik een cappuccino.’
Layla loopt leeg op… Ouder worden (oftewel: De Ondergang)
Het vileine is dat ouderdom je ongemerkt besluipt en dan ineens keihard toeslaat. Zo werd ik onlangs ’s ochtends wakker van de wekker op mijn smartphone en kreeg deze met gezichtsherkenning niet meer ontgrendeld. Ik kwam niet meer door de face recognition heen.