Ruim 77 miljoen Amerikanen hebben Trump in 2024 voor de tweede keer het Witte Huis in gestemd. Dan luidt de conclusie al snel: die lui zijn allemaal hartstikke dom. Die conclusie heb ik de afgelopen tijd in ieder geval met alle plezier getrokken. Maar klopt ie wel?
De dinosauriërs zijn nog niet uitgestorven
Welke mensen zitten er aan de knoppen? Een verzameling dinosauriërs die de meteoriet kennelijk heeft gemist. Veelal mannen op leeftijd, die zich hardnekkig vastklampen aan machtsverhoudingen en overtuigingen waarvan de houdbaarheidsdatum allang verstreken is.
Een uur cadeau waar niemand om heeft gevraagd
Er werd gedebatteerd, gestemd en nog meer overlegd over wat moest er nu moest blijven: zomertijd of wintertijd? En daarna gebeurde er precies wat je zou verwachten wanneer politici iets ingewikkelds moeten besluiten en regelen: nada. Niente. Noppes.
Blik op de week (Afl. 63) – De afvallige
Een fijn stukje van onze Mirjam over gevallen broodjes, opgetilde fietsen, mooie mannen die knipogen én kerkelijke afvalligen.
Huh?!?
Onze Wasbeer kreeg een tweede kunstheup en nu, weliswaar met behulp van wat extraatjes in de narcosecocktail, helemaal in haar wasbeernopjes! Weg pesthumeur. Maar ach, dat komt vanzelf wel weer.
Momentum
En nog een gedicht van onze Ans Dings; nu over het momentum. Deze iets. recenter dan de vorige, met een geheel nieuw kunstwerk!!
Bestemming
Eindelijk weer een prachtig gedicht van onze Ans, over bestemmingen, orkanen, schone leien en toeval.
Labyrint in mijn hoofd
Ouder worden is kut. Een labyrint in het brein dat steeds ingewikkelder wordt. Vergeten… Niet meer weten… Wat was het ook alweer? En waar? En geen weg terug.
Burgerreservist
“Hè? Jij bent burgerreservist geworden?!?” Vol verbazing kijk ik mijn vriendin aan. “Hoe kom je in hemelsnaam op dát idee?” “Nou, eigenlijk door Máxima…”
Een Prachtige Dood
‘Misschien word ik wel gek?’ zei de vrouw tegen haar vriendin, maar die lachte. ‘Schat, ik ken je vanaf je achtste. Je bent niet gek. Je bent abnormaal. Dat hoort bij jou. Maak je geen zorgen, er is niets nieuws onder de zon.’
Over Mannen en Maaien
‘Niet telkens meer over mij schrijven,’ had de man gezegd. ‘Houd eens op met die gesprekken, ga eens over andere dingen schrijven. Over je leven, je werk, schrijf fictie of over de gebeurtenissen in de wereld, maar niet steeds die gesprekken. Dat weet iedereen onderhand wel.’
Layla loopt leeg op… Prutsers! (Deel 3)
Als mijn lief naar zijn werk vertrekt, bel ik maar weer eens de storingsdienst. Dat is beter, want de manier waarop ik communiceer na herhaaldelijke storingsmeldingen gehad te hebben, vindt hij ronduit verschrikkelijk.
We zijn het wachten verleerd
We willen weten waar iets naartoe gaat. Wat het oplevert. Of die nieuwe baan de juiste stap is, of ons bedrijf gaat groeien, of een relatie toekomst heeft, of een keuze uiteindelijk goed uitpakt. En het liefst weten we dat al vooraf.
Layla loopt leeg op… Prutsers! (Deel 2)
Alsof het nog niet genoeg was, stond ik op een warme zomeravond in Zandvoort ineens met een motor waar totaal geen leven meer in zat. Het strand was ineens een werkwoordsvorm: stranden. Sinds dat moment ben ik ongewenst lid van de ANWB.
Wanneer werd een baan eigenlijk een avontuur?
Op LinkedIn lijkt zelfs het behalen van een certificaat inmiddels een klein levenswerk. “Vol trots kan ik delen dat ik mijn certificering in Strategic Agile Transformational Leadership heb behaald.” Waarna een verhaal volgt over groei, inspiratie, uit je comfortzone stappen en de bijzondere mensen die onderweg van betekenis zijn geweest.


Wij zijn continu op zoek naar vers bloed! Wij zoeken vrouwelijke schrijffanatici die graag op een groter platform willen schrijven en publiceren.











