bron: pixabay.com
De teloorgang van de romantiek in de passagiersluchtvaart is onomkeerbaar. Zowel voor degenen die er hun brood in proberen de verdienen, als ook voor de passagiers. Jarenlang was er de hoop dat het ooit nog goed zou komen, maar het is te laat. Het komt nooit meer goed. Na 30 jaar prachtige belevenissen die me over de hele wereld brachten, ben ik op het punt gekomen dat ik privé en zakelijk zoek of ik (binnen Europa) met de auto of het OV kan gaan. Vliegen? Nee bedankt; de associatie met veevervoer is niet langer te vermijden. Opstellen in lange rijen, dat mag je. Bij het inleveren van je eventuele bagage, voor de douane, voor het instappen, voor het uitstappen, voor het terugkrijgen van je bagage.
Ooit moesten er – terecht, vanwege terrorisme – nieuwe regels komen. Daarop volgden regels over die regels. En daar weer wat regels en bezuinigingen over. Voor een simpele vlucht moet je nu 3 uur van tevoren aanwezig zijn op de luchthaven. Thuis heb jij dan je hoofd al gebroken over wat er wel en niet in je handbagage mag. Heb je wel goed je handtas nagekeken, voor je het weet zit er iets in waar je nooit over nadenkt maar verboden is op een vlucht. Liefst prop je alles in je handbagage, want een koffer brengt weer extra kosten met zich mee. Als je wél je bagage incheckt is het verrassingseffect of je koffer er bij aankomst ook is, altijd groot. Ik heb inmiddels 4(!) keer mee mogen maken dat mijn bagage er níét was. Met alle toestanden van dien.
Afijn, de drie uur die je vooraf op de luchthaven moet zijn, blijken geen overbodige luxe. Met zo weinig mogelijk medewerkers en scanpoortjes proberen luchthavens wereldwijd hun passagiers zo oncomfortabel mogelijk de douane en veiligheidschecks te laten passeren. Die eindeloos lange rij is een voorbode voor het punt waarop jij zo snel mogelijk vloeistoffen en elektronica uit je tas in een bak moet leggen, plus je horloge, telefoon, schoenen, riem, jas en eventuele verdere kledingstukken. Heb je laarzen aan? Dan die graag ook even uittrekken. Eenmaal door het detectie poortje mag jij je, met een beetje geluk nog half aangekleed, nog even door een vreemde laten betasten, op zoek naar verdachte dingen op je lichaam.
Het is trouwens wel zaak om zo snel mogelijk in te stappen nadat het sein “boarding” is gegeven. Als je niet vooraan staat, is de kans groot dat jouw handbagage er niet meer bij in past. Iedereen neemt tenslotte de maximum toegestane afmetingen handbagage mee. En daar zijn de bagagevakken in de vliegtuigen absoluut niet op berekend. (Been)ruimte is standaard tot een minimum teruggebracht, tegen extra betaling kun je iets meer comfort krijgen. Of iets te eten of drinken. Eigenlijk is alles tegen betaling.
Het is voor niemand meer leuk. Van kennissen die deel uitmaken van de cabin crew heb ik diverse horror verhalen gehoord over hun arbeidsomstandigheden en afgenomen rechten. Eigenlijk is het wonderbaarlijk dat die niet met chagrijn aan het werk zijn… Onlangs had ik als passagier een afschuwelijke Carol Beer ervaring met TAP Air Portugal. Die ervaringen lijken tegenwoordig wel meer regel dan uitzondering. Overigens zijn alle pogingen om zelfs maar een antwoord op mijn ingediende klacht te krijgen, vruchteloos gebleken. Wat ooit heel grappig leek in “Come fly with me”, is allang keiharde werkelijkheid geworden. Van romantiek naar veevervoer. Komt het ooit nog goed?
