“Hey, hoi, hoe gaat het met je?”
Ik kijk naar een appje van Stef. Het is maandagochtend en dat betekent dat hij vrij is. En emo. Ik besluit hem maar even te bellen. Stef antwoordt vrolijk als hij opneemt en is hoorbaar blij dat ik bel. Als we de koetjes en kalfjes gehad hebben en ik op één van zijn grappige anekdotes reageer dat hij gewoon niet zo goed is in het weten wat hij wil, is hij even stil.
“Weet je, ik heb het er eigenlijk heel moeilijk mee gehad dat het tussen ons is stukgelopen,” zegt hij eerlijk, maar ietwat ongemakkelijk. “Ik weet namelijk heel goed wat ik wil, maar datgene wat ik wil ten uitvoering brengen, dát is een beetje een dingetje,” probeert hij onhandig. “Ik ben te vaag geweest in wat ik wilde. Ik had je duidelijker moeten zeggen wat je voor mij betekent. Denk ik…” besluit hij.
Ik antwoord dat hij zich daarover niet al te druk moet maken. Er is niks mis met zijn vocabulaire. Of zijn persoonlijkheid. “We hadden het ontzettend leuk samen, Stef. Maar als we dan een fantastisch weekend gehad hebben, laat jij vervolgens niets van je horen en duw je me van je weg, in plaats van dat je de mogelijkheid aangrijpt om juist nader tot elkaar te komen. En dan leg je je focus ook nog ineens op andere vrouwen. Dan ben ik toch overduidelijk niet wat jij wilt. Of wilde. Al had je me de liefde verklaart op een billboard. Het gaat niet om wat je zegt, maar om wat je doet.”
Stef reageert een tikkeltje timide. “Maar Etienne komt heel outgoing over. En als je dat bent, is het veel gemakkelijker om te zeggen wat je denkt of vindt.”
Ik zucht zachtjes, maar met een zo goed als hoorbare glimlach. “Etienne is een ontzettende romanticus, die het heel gemakkelijk vindt om zijn gevoel onder woorden te brengen. Toch zijn het ook bij hem niet zijn woorden, maar juist zijn daden, waardoor ik ook oprecht geloof dat hij blij is met mij.”
Stef zucht nu ook. Met een schaterlach. “Ik snap dat hij blij is met jou! Je bent godverdomme zo ongeveer het beste wat ik in deze wereld ooit zal kunnen vinden. En ik zal moeten dealen met het feit dat ik dat verloren heb en dit nooit meer zal hebben, tenzij je ooit weer vrijgezel wordt, maar ik vrees het ergste. Jij bent straks gewoon al dik vet getrouwd ruim voor onze huwelijksdatum,” grinnikt hij als een boer met kiespijn. Meer om mijn reactie te polsen, vermoed ik.
“Dat vrees ik ook,” antwoord ik kort. “Maar Stef, nogmaals, er is niks mis met jou. Je bent lief, leuk, grappig, knap, sexy en nog afgetraind ook. Jij hebt geen enkele moeite om een vrouw te vinden en als je dan nu zegt te weten wat je wilt, dan zul je ook juist dat soort types aantrekken. Echt! Betekent wel dat je er ook vaker op uit moet en niet binnen moet gaan zitten kniezen,” probeer ik verzachtend. “Het is mij toch ook gelukt?”
Stef hoont: “Ja, hallo, jij bent een vrouw. Jullie hebben hele pelotons achter je aan rijden. De keuze is reuze. En daarnaast heb jij natuurlijk de allerlekkerste kont.” Ik schiet in de lach. “Stef, je spreekt uit verveling en ziet er waarschijnlijk tegenop om iets nieuws op te bouwen, omdat de datingmarkt toevallig even tegen valt. Jij vindt echt wel een leuke vrouw die bij jou past. Eentje die jou waardeert en het beste in je naar boven haalt. Dat weet ik zeker, want dat verdien je ook.”
“Maar niet eentje die ook nog eens zo lief is als jij. Die kom ik in dit leven niet meer tegen, daar ben ik van overtuigd. Jij ziet altijd het goede in iedereen, terwijl ik altijd wat te zeiken heb.”
Tja, daar kan ik weinig tegen in brengen. Dat laatste klopt in ieder geval zeker. Hoewel ik mensen, over het algemeen, niet zo snel binnenlaat in mijn privéleven, kan ik wel met iedereen overweg. Hij een stuk minder. Maar dat is nu eenmaal karakter.
“In mijn vriendengroep zit een hele mooie en lieve vrijgezelle dame die al een eeuwigheid in een halfbakken situationship zit. Ik weet toevallig dat zij deze zaterdag naar hetzelfde event gaat als jij. Doe een poging, zou ik zeggen. Kijk in je app. Ik heb haar foto gestuurd.”
Zijn stemvolume, alsook de octaven gaan minstens twee levels omhoog als hij vol verbazing roept of ik hem nu daadwerkelijk aan het koppelen ben. Ik reageer niet en ik zie dat hij de foto toch opent. “Het is een mooie vrouw, ja. Maar wat denk jij dan, dat ik zomaar op haar afstap of zo?”
“Nee, maar zij durft dat wel bij jou en dus heb ik haar nu ook een foto van jou gestuurd en gezegd dat je een goede vriend van mij bent en daar zaterdag helemaal alleen naartoe gaat.”
“Maar ik ga niet alleen, ik ga met mijn zwager.”
“Nou, dan heb je meteen een goede opening: meet your future brother in law.”
Stef wil protesteren, maar ik kap het gesprek snel af met de mededeling dat ik mijn volgende meeting heb. “Lief zijn voor haar, want eigenlijk verdien je haar niet,” sis ik nog even na.
Stef lacht. “Ik neem mijn woorden terug, musje. Je bent gewoon een bitch.”
“Absoluut! Doei musje.”
Bron: BingChat (MacBing) AI – rechtenvrij
