“Wat een leuke vent is die Stef!” fluistert Sanne in mijn oor. Ik zit naast haar in het restaurant waar we met een aantal van de vriendengroep een hapje eten. Ik glimlach. “Dat is hij ook.”
“Ik kreeg de indruk dat jullie wat met elkaar gehad hebben, maar hij deed er een beetje vaag over.”
“Vaag? Ja, dat is hij ook,” lach ik hardop. “En het klopt. Wij hebben wat met elkaar gehad. Een paar maanden. We zijn echter vooral vrienden. Stef heeft moeite zich te binden, maar jij ook, dus ik dacht wie weet werkt dat.”
Sanne kijkt me onderzoekend aan. “Maar stel dat ik met hem zou zoenen, zou je dat dan erg vinden?”
“Nee,” antwoord ik resoluut. En ik meen het ook. Ik wil dat hij gelukkig wordt en ik gun haar ook een leuke vent. Ik mag haar graag. Dat antwoord ik haar dan ook.
“Hij heeft me mee uit gevraagd,” probeert ze voorzichtig.
“Doen!” roep ik meteen.
Even later vertelt ze me dat ze komende zaterdag uit eten gaan en daarna naar de bioscoop. “Hoe is hij in bed?” vraagt Sanne me plots met een ondeugende ondertoon. Ik schater hard mee en zie dat de rest van ons gezelschap meteen opkijkt.
“Mogen wij ook meegenieten of is het vrouwenpraat?” grinnikt Ruben.
“Vrouwenpraat!”
Niek mengt zich in het gesprek. “Gaat over handtasjes en nagels enzo, Ruben. Dat vinden wij niet interessant joh.” De heren aan tafel vinden zichzelf erg grappig.
Ik praat zachtjes met een samenzweerderige blik, alsof ik een groots geheim ten tafel ga brengen. “Nou, eigenlijk gaat het over het formaat van de penis van mijn ex waarmee Sanne komende zaterdag uitgaat, maar ik wil jullie geen minderwaardigheidscomplex aanpraten, dus ik hou het even tussen ons.” Zo. Dát maakt indruk. De bulderende lach van Niek moet door het hele restaurant te horen zijn. Etienne kijkt me vragend aan. Ik glimlach en geef hem een knipoog. Hij kijkt verliefd terug met een grote, trotse grijns op zijn gezicht. Hij gaat ervan uit dat dit weer een van mijn grappen is. Ik laat het maar zo en wend me weer tot Sanne die een paar lachtranen weg pinkt. Ik fluister zachtjes.
“Het was geen grapje.”
Wederom schiet Sanne in de lach. “Ik vind formaat niet eens zo belangrijk, maar het helpt wel een beetje,” fluistert ze geamuseerd terug.
“Ik ook niet, maar hij weet hem ook erg goed te gebruiken, dus leef je uit. En neem de tijd, dat doet hij ook… Uuuuuuuuren.”
De rest van de avond komt het onderwerp Stef niet meer aan bod. Wel appt hij me de volgende morgen. “He musje, wat heb je tegen Sanne gezegd? Ik moest aanvankelijk lullen als Brugman en één etentje met jou en ze blijft meteen slapen volgende week.
“Ik heb alleen maar al je positieve punten benoemd, musje,” schrijf ik terug met een smiley. Ben ik ook nog eerlijk geweest.
bron: pixabay.com 3587786
