Zondagochtend. Nog slaperig werp ik een blik door mijn slaapkamerraam. Een dikke ochtendmist zandstraalt de contouren van de omringende huizen en vergrijst zelfs de vuilniszakken, die nog op mijn oprit staan. Ergens, in de verte, verstopt zich een werkloze horizon.
Het is muisstil. De meeste mensen zullen wel uitslapen, vermoed ik zo. Wat doet een mens anders op Lazy Sunday?
Slechts een enkeling zal nog een kerkdienst bijwonen, sommigen zullen misschien doorwerken, maar veel mensen brengen de dag door met familie of vrienden, lezen een boek of gaan sporten.
“Ik ga straks naar papa. Wat is jouw planning voor vandaag?” informeert zoon wanneer ik langs zijn slaapkamer naar beneden loop.
“Niets,” mompel ik. “Helemaal niets. Tenzij ik onverwachts bezoek krijg of zomaar een leuke uitnodiging om iets te doen,” stuur ik als zondags schietgebedje naar boven.
In de keuken zet ik een kop thee voor mezelf en probeer ik een leuke herfstactiviteit te verzinnen, waarmee ik vandaag mijn dag zou kunnen vullen. Mogelijkheden te over, volgens internet: ‘Paddenstoelen zoeken tijdens een herfstwandeling in het bos, genieten van een romantische picknick, waarbij een thermoskan gevuld met glühwein uiteraard niet mag ontbreken. En natuurlijk een zacht plaid voor romantische momenten. Een dagje wellness boeken of een leuke film in de bioscoop bekijken…’
Lusteloos scroll ik door alle enthousiasmerende tips, maar al snel kom ik tot de conclusie dat de leukste activiteiten vooral dingen zijn die je het beste met een partner zou kunnen doen.
‘Samen naar de sterrenhemel kijken om sterrenbeelden te ontdekken’, lees ik verder. En er volgen nog meer activiteiten, waaraan je met z’n tweeën ongetwijfeld veel meer plezier beleeft dan in je uppie. Gezamenlijk iets ondernemen is waardevoller. En zelfs wanneer alle romantiek volledig uit je relatie is verdwenen, is het toch nog steeds veel leuker om samen uit eten te gaan, omdat je dan op z’n minst de rekening nog kunt delen.
Voor alleenstaanden variëren de tips van lekker helemaal niks doen en je dus suf vervelen (ook wel eufemistisch omschreven als ‘mindfulness’), tot het maken van een leuke legpuzzel. Om toch maar iets te doen te hebben, besluit ik om een vergeten puzzel, die ik ooit als schoencadeautje voor mijn kinderen had gekocht, uit de knutselkast te pakken. Nadat ik behoedzaam alle puzzelstukjes op tafel heb uitgespreid, bekijk ik nauwkeurig de afbeelding op de kartonnen doos. Eerlijk gezegd voel ik weinig affiniteit met deze afbeelding. Een onderwaterwereld vol bijzondere vissen, die allemaal een andere kant op zwemmen en die vooral op zoek zijn naar stukjes van zichzelf. Hoewel ze zwemmen, lijken ze toch onwaarschijnlijk stil te liggen. In een opwelling draai ik alle stukjes een voor een om, zodat alleen de kartonnen, grijze achterkant van de puzzelstukjes zichtbaar wordt.
“Zondag,” verzucht ik luid en vol zelfmedelijden, “een grijze legpuzzel zonder afbeelding.”
Inmiddels schuift zoon aan tafel.
Hij werpt een korte, vorsende blik op mijn omgekeerde puzzel en fronst.
“Mam,” stelt hij voor, “als je vandaag écht helemaal niks te doen hebt, kun je wel mee met mij en papa. Vanmiddag, als het weer is opgeklaard, zijn we van plan om te gaan vissen…”
“Nee hoor, da’s hartstikke lief aangeboden, maar ik blijf vandaag liever gewoon lekker thuis,” haast ik me te zeggen. “Lijkt me namelijk heerlijk, zo’n ontspannen dagje…” Met vissen, maar graag zonder vissen.
bron: Creatie van ChatGPT (AI in opdracht)
