Vol verbazing las ik eergisteren een nieuwsbericht waarin vermeld wordt dat Rotterdamse kappers tegenwoordig instructies krijgen om huiselijk geweld of seksueel misbruik beter te kunnen herkennen. Ik laat het nieuws nog eens op me inwerken. Heel even vraag ik me zelfs af of het artikel misschien een misplaatste 1-aprilgrap zou kunnen zijn.
Maar het staat er echt. En het lijkt ook echt te zijn. Dat betekent in de praktijk dat er geen beroep meer hoeft te worden gedaan op de expertise van een maatschappelijk werker of psycholoog, maar dat voortaan Kapsalon Trudie verantwoordelijk zal zijn voor het opsporen en vaststellen van zedenmisdrijven of huiselijk geweld. Trudie zal tijdens iedere knipbeurt een luisterend oor bieden en ondertussen diagnostiseren welke traumatische gebeurtenissen zich in het leven van de klant hebben voltrokken.
Om het project laagdrempelig te maken, mag iedere Rotterdamse kapper binnenkort als therapeut aan de slag. Zonder de juiste achtergrond of papieren. Gebrek aan enige vorm van kennis? Ach, ook daar hoeven we tegenwoordig gelukkig niet zo moeilijk over te doen. In de politiek vinden we immers ook genoeg bewindslieden die inhoudelijk totaal niet thuis zijn op hun eigen ministerie. Eigenlijk is een kleine naamsverandering van ‘Kapsalon Trudie’ naar ‘Hair & Care’ al ruimschoots voldoende.
Het experiment heeft de toepasselijke naam ‘De Luisterstoel’ gekregen. Prima gekozen. Dat klinkt in ieder geval een stuk sympathieker dan de originele ‘pompstoel’, een naam die misschien toch een ietwat nare associatie zou kunnen geven. Maar goed, kappers ontvangen voor dit experiment kaartjes waarop verschillende vragen staan die ze hun klant zouden kunnen stellen. Aan de hand van deze vragen mag het dan niet al te moeilijk zijn om vast te stellen of hun klant thuis mishandeld wordt of slachtoffer zou kunnen zijn van seksueel geweld. Er staan genoeg tips in deze bijsluiter om het gesprek op gang te brengen.
Zo zou bijvoorbeeld het snel veranderen van haarkleur al een teken aan de wand kunnen zijn.
“Uw man vond uw vorige haarkleur niet zo mooi? Hij had persoonlijk liever een andere kleur gezien?” zou dan zo’n vraag kunnen zijn.
Ik stel me zo voor dat de kapper hier meteen op zou kunnen inhaken door aansluitend de volgende vraag te stellen: “Zullen we maar meteen even samen op de haarkleurkaart kijken? Dan kunt u misschien daarop de juiste kleur van uw letsel aanwijzen…? Blauwtinten, roodtinten of misschien toch eerder een paarse gloed?”
Het lijkt me knap ingewikkeld om zo’n gesprek de gewenste kant op te sturen. Voor zover ik weet, hebben de meeste kappers vooral ruime ervaring in het voeren van ontspannen gesprekken die juist nergens over gaan. En uitgerekend deze oppervlakkige gesprekken moeten nu dus worden omgebogen naar gesprekken waarin zwaar beladen onderwerpen uitgebreid ter sprake komen. Ik probeer me een levendige voorstelling van zo’n gesprek te maken…
“Hoe had u uw haar geknipt willen hebben? Lekker kort? Prima. Heerlijk weertje trouwens, vindt u niet? Zalig weer om te gaan wandelen. Of heel hard weg te rennen voor een terloopse verkrachter… Wel eens gedaan?”
De reactie van de klant kan dan heel handig in de spiegel geobserveerd en nauwkeurig bestudeerd worden, terwijl de kapper rustig door blijft knippen.
Nou ja. Het hele project lijkt me een zinloze tijd- en geldverspilling. Bovendien, als de kapper op de (luister)stoel van een therapeut gaat zitten, hoe denken gespecialiseerde zorgverleners hun dalende inkomsten straks op te gaan vangen? Wellicht kunnen ze dan nog iets bijverdienen als kapper? Immers, iedereen mag zich kapper noemen en zonder vakdiploma een salon starten. Komen ze op die manier hun eigen cliënten ook weer eens tegen. Handig!
bron: Creatie van ChatGPT (AI in opdracht)
