Noem me geen bestie, bff, dinnetje of girl(friend). Is het nou zo moeilijk om te gaan winkelen met de kinderen in plaats van ’te sjoppe met de kids’? En wat is er mis met dag in dag uit, in plaats van het niet zo wonderschone twennieforseven?
Hebbuhebbuhebbu deals in de sale, zo erg was uitverkoop nu toch ook weer niet? De gek die het over “zich de tandjes werken” had, mogen ze van mij opknopen. En als iets leuk is, is het goddomme nog niet ‘iconisch’.
Waarom wordt overal reclame gemaakt voor het accepteren van het ouder wordende (vrouwen)lichaam, om vervolgens lyrisch te kwijlen over zestigplussers die er nog steeds uitzien als dertig? En nee, Ozympic is niet goed voor je.
Het Engels van de gemiddelde Nederlander is vrij waardeloos, maar dat geldt eigenlijk ook wel voor z’n moerstaal. En daar gaat het ook niet om, want als we mekaar maar in wereldwijd koeterwaals kunnen toespreken op internet, dan lijkt het immers net echte kommunekaatsie.
Waarom hebben peuters van twaalf peperdure trapondersteuning nodig? Worden ze anders te mager? En kom me ook niet aan met het milieu als alle hippe dertigers te lullig zijn om hun boodschappen zelf te doen, thuisbezorgen kan een zegen zijn, maar het is geen burgerrecht.
De pakketjesgekte, ook zoiets. En waar ik helemáál stapeldol van word: de Butternut Box, met langzaam gegaarde maaltijden voor luxe Grachtengordelhonden.
En zo kan ik nog uren doorgaan. Het gaat misschien wel slecht met Nederland, maar nog lang niet slecht genoeg. Een beetje wellevendheid, hier en daar wat goede smaak, iets minder hebberigheid; dat is kennelijk zo twintigste-eeuws dat je er maar niet meer op moet rekenen.
Ik overdrijf natuurlijk, maar niet heel erg. Intussen speelt het orkestje van de Titanic verder, alsof er niks aan de hand is. De echte ellende komt nog wel. En dan is er meer aan de hand dan 2 euro 60 betalen voor een liter benzine. Maar hé, wie luistert er nou naar een wasbeer?
bron: Creatie van ChatGPT (AI in opdracht)
