bron: Creatie van ChatGPT (AI in opdracht)
“Alleen op vakantie naar Zuid-Frankrijk? Maar mam, da’s toch hartstikke saai?” oordeelt mijn volwassen dochter na het aanhoren van mijn vakantieplannen.
“Wist je dat er tegenwoordig best wel leuke georganiseerde busreizen voor alleenstaanden bestaan, die…”
“Nee hoor, da’s niks voor mij,” wimpel ik meteen af. “Al dat georganiseerde gedoe. Het liefst reis ik gewoon op de bonnefooi. De zon achterna. Het geeft een kick om niet precies van tevoren te weten waar je de volgende dag zult doorbrengen en wie je zult ontmoeten. Dat optimale gevoel van vrijheid…”
“Ja, fantastisch!!” jubelt dochter.
“Weet je wat? Zullen we gewoon gezellig met je meegaan?” Goed plan, lijken zoon en schoonzoon gelijk ook te knikken.
“Oh, ja, lijkt me superleuk!” reageer ik meteen enthousiast. “Lief ook, dat jullie mij gezelschap willen houden, zodat ik niet alles in mijn uppie hoef te ondernemen en te regelen. En dan kunnen we ook een keer afwisselen qua autorijden,” voeg ik er tevreden aan toe.
“Eh, wij gaan natuurlijk wel zelf met het vliegtuig, hè….” meldt dochter. “Want jij hebt geen airco in de auto en daar begin ik niet aan. Veel te heet. Maar misschien kunnen onze koffers wél bij jou in de auto?”
Ik trek een zwaar beteuterd gezicht.
“Oké dan. Ik rijd wel met jou mee,” offert zoon zich op.
“Fijn schat.”
Pas veel te laat bedenk ik ineens dat hij de enige is die nog geen rijbewijs heeft.
“Laten we van tevoren wel duidelijke afspraken maken,” stel ik voor. “Alle taken tijdens de vakantie eerlijk verdelen. Want ik heb natuurlijk óók vakantie!”
“Dus… roepen jullie maar?! Wie doet alle boodschappen, wie wil er koken en wie maakt de plee schoon?”
“We maken wel een vakantie-appgroepje aan,” bromt zoon. “Komt goed.”
Al snel wordt er een groepsapp aangemaakt, waarin ik een link vind die je doorstuurt naar de website van de dichtstbijzijnde Carrefour, waar je online boodschappen kunt bestellen die dan vervolgens op je vakantieadres worden bezorgd. Mijn dochter wijst meteen even op de mogelijkheid om online een extra schoonmaak- en ontbijtservice bij te boeken en appt diverse adressen van betaalbare restaurants.
Wanneer we een paar weken later op onze vakantiebestemming aankomen, ontdek ik verrast dat alle bedden in het appartement keurig zijn opgemaakt, schone handdoeken in de kast liggen, de airco aanstaat en de koelkast al rijkelijk is gevuld. Op tafel vind ik een uitnodigende fles witte wijn in een koeler.
“Goed geregeld, hoor,” complimenteer ik mijn reisgenoten.
“Tja, mam, moderne vakanties zien er tegenwoordig heel anders uit. Niet die traditionele non-vakanties die jij gewend bent,” lacht mijn dochter trots. “Digitale ontzorging. Wij regelen alles via apps.”
“Ja, geen gedoe meer met papieren, losse mapjes of brochures of urenlang op zoek gaan naar een leuk restaurant.”
“We zijn trouwens van plan om morgen een dagje naar Menton te gaan. Zin om mee te gaan? Of heb je liever een dagje voor jezelf aan het zwembad?”
“Dat zwembad zag er net wel heel aanlokkelijk uit,” aarzel ik. “Zeker na zo’n lange reis heb ik eigenlijk bar weinig zin om wéér zo’n eind te rijden…”
“Hoeft niet, hoor. Ik vraag wel even een rit aan in mijn Uber-app. En oh ja, overmorgen willen we een flinke bergwandeling maken. Lijkt dit je wat?”
“Klinkt goed,” reageer ik enthousiast. Maar met zulke hoge temperaturen weet ik niet of dat voor mij nou wel zo verstandig is…”
“Hoi Chat,” richt mijn dochter zich tot haar digitale vriendin die er deze vakantie ook bij is en met wie ze de gehele dag gezellig babbelt, “We willen een wandeling gaan maken met mijn moeder in het Esterel-gebergte. Ze is geen geoefende wandelaar en maakt zich zorgen over de hitte. “Weet jij een geschikte route met schaduw en rustplekken?”
“Jazeker,” klinkt het vriendelijk. De meest geschikte route voor je moeder is…”
Ik draai me om en probeer te ontdekken waar de zon staat.
Bron: eigen foto (TCB)
