“Hè? Jij bent burgerreservist geworden?!?” Vol verbazing kijk ik mijn vriendin aan. “Hoe kom je in hemelsnaam op dát idee?” “Nou, eigenlijk door Máxima…”
Valse Verwachtingen
“Zei hij dat echt?”
“Jazeker,” bevestigt hij stellig, alsof hij daarmee zijn prille mannelijkheid extra probeert te benadrukken. Ontspannen leunt hij achterover.
“Neeeee?!” roept ze nog een keer.
Tekstista’s gezocht: schrijf mee op HVD!
Wij zijn continu op zoek naar vers bloed! Wij zoeken vrouwelijke schrijffanatici die graag op een groter platform willen schrijven en publiceren.
Denk jij, ware vrouw, aan de man (onze lezer) uit te kunnen leggen hoe wij vrouwen denken? Heb je je vrouwenhart verpand aan de schrijverij? Heb je tevens een vlotte, vooral niet te tamme pen en een goed gevoel voor taal? Dan leveren wij je het lezerspubliek voor je teksten! HoeVrouwenDenken biedt je direct een groot bereik.
Interesse? Schrijf mee. Mail ons met voorbeelden van recent werk en een duidelijke motivatie:
redactie@hoevrouwendenken.nl
Zuivere boerenlucht en een verstikkend klimaat
Voorlopig zouden we ieder weekend in onze caravan logeren, die op het boerenerf stond geparkeerd. Wat was het daar heerlijk! De zonnige en weidse omgeving op het platteland stond in schril contrast met onze naargeestige, veel te kleine voor-tussen-achterwoning in een Rotterdamse achterstandswijk.
Uitzonderlijk vervoer
“Ja, hallo?” klinkt het ongeduldig. Het is mijn ex. “Ook een hele goede morgen,” zeg ik vriendelijk. “Alles oké?” informeer ik belangstellend. “Gisteren vertelde onze zoon dat jij onderweg was naar jouw huis in Zuid-Spanje, maar dat je nu ergens halverwege bent gestrand met autopech?”
Tips om een vriendin te krijgen
“Mam,” vraagt zoon, “heb jij nog goeie tips om aan een vriendin te komen?”
“Jee, moeilijk… Hm. Ik zou eerst eens beginnen met een leuk compliment? Daar zijn vrouwen meestal wel gevoelig voor.”
“Wat voor een compliment?”
“Nou, eh…, dat kan van alles zijn.”
“Ja, dáár hebben we niks aan,” klinkt het resoluut.
Als twee magneten
“Misschien zou je jezelf kunnen trainen om een beetje los van hem te komen?” stelt mijn zus voor.
“Ja, hóé dan?”
“Je zou kunnen beginnen met gewoon wat standaardzinnetjes uit je hoofd te leren om hem zo af en toe af te poeieren?”
“Zoals?” vraag ik nieuwsgierig.
De zon achterna…
“Wist je dat er tegenwoordig best wel leuke georganiseerde busreizen voor alleenstaanden bestaan, die…”
“Nee hoor, da’s niks voor mij,” wimpel ik meteen af. “Al dat georganiseerde gedoe. Het liefst reis ik gewoon op de bonnefooi. De zon achterna.
Staycation
“Zal ik de planten water geven als jullie weg zijn?” “Nee hoor, da’s niet nodig. We zíjn namelijk al op vakantie,” lacht mijn buurman. “We hebben een weekje staycation bij onszelf geboekt!”
De Luisterstoel
Als de kapper op de (luister)stoel van een therapeut gaat zitten, hoe kunnen gespecialiseerde zorgverleners hun dalende inkomsten dan straks opvangen? Wellicht kunnen ze dan nog iets bijverdienen als kapper? Komen ze op die manier hun eigen cliënten ook weer eens tegen. Handig!
Houd je klep!
Ik las ‘Alles voor de Reis’ van Van Dis. Ik viel om van verbazing. Blijkt dat ik het allemaal fout gedaan heb. Ik had het overspel van mijn geliefde moeten accepteren, de ‘gedeelde’ liefde moeten koesteren…
Een man die bier drinkt, is een goede man
“En? Heb je de uitslag van je hartonderzoek al gekregen?” informeer ik belangstellend bij de man, die mijn eigen hart al eerder had weten te breken. “Fijn dat je even belt. Ja, ze hebben een echo gemaakt. En geen hart gevonden.”
Gevoelstemperatuur
Ondanks een frozen shoulder ben ik voor de kerst toch naar mijn broer in the middle of nowhere in Frankrijk gereden. Niet om te klussen, wel om kerst te vieren.
Privacygevoelige informatie
“Wat dacht je hiervan?” briest hij. Een foto van een chemisch toilet, midden in de woonkamer geplaatst. “Gezellig! Lekker knus, hoor, ontlasten zo vlak voor de televisie!” “Even serieus, zus,… Zie je mij al zitten? Gehurkt op dat ding, terwijl die werklui langs me heen in en uit lopen?
Lazy Sunday, niet mijn ding
Zondagochtend. Ik werp een blik door het slaapkamerraam. Een dikke ochtendmist zandstraalt de contouren van de omringende huizen. Het is muisstil. De meeste mensen zullen wel uitslapen, vermoed ik zo. Wat doet een mens anders op Lazy Sunday?
Vintage
Enthousiast word ik begroet door de verkoopster, een eveneens vintage vijftigplusser. Ze ziet er in ieder geval uit alsof ze zich sinds de jaren negentig nooit meer heeft omgekleed. Er hangt een muffe lucht in de winkel, valt me ineens op. “Zoek je misschien iets speciaals?”