En nog een gedicht van onze Ans Dings; nu over het momentum. Deze iets. recenter dan de vorige, met een geheel nieuw kunstwerk!!
Bestemming
Eindelijk weer een prachtig gedicht van onze Ans, over bestemmingen, orkanen, schone leien en toeval.
Bestemming
Een nieuw gedicht met kunstwerk van onze Ans Dings, over het lot en het leven, over tossen, winden en je bestemming vinden.
Voor jou, vrouw (n.a.v. Internationale Vrouwendag)
Een levensreis nooit zo bedacht, door angst en hoop verweven, weet jij liefde te geven, in een wereld vol brute macht. Voor jou, vrouw. #InternationaleVrouwendag
Voorwinter
Een fris gedicht van onze Ans, over de najaarse voorwinter en de nazomer die bellen blaast in regenplassen.
Luchtig leven
Zonder dwang snel weggedreven, zuigend sleept het vliegverkeer. Zwenken, zweven, luchtverkouden, zwavel mengt met wolkenscheer. – Weer een prachtig gedicht van onze Ans!
De Overbodigheid
“Op de kade bij Het Brouwdok overviel haar die grijze namiddag in september opeens het gevoel van totale overbodigheid. […] En in die stilte op de kade van Het Brouwdok werd ze niets.”
Omzichtig bedrogen
Weer een mooi gedicht van onze nieuwe poëtische tekstista Ans Dings. Ook nu weer onder begeleiding van eigen kunst.
Origasmi
Een erotisch gedicht van onze nieuwe poëtische tekstista Ans Dings! Onder begeleiding van eigen visual art work. Wat wil een mens nog meer!
Vrijheid, (g)een mensenrecht?
3 jaar oorlog in Oekraïne. Wrang en verdrietig om te constateren dat anno 2025 vrijheid – een mensenrecht – nog steeds, of zelfs nog méér, onder druk staat.
Blik op de Week (Afl. 22) – Cijfers en zang
Gebabbel over mijn elektrische wekker, stroomuitval in de metro, lengte- en longonderzoek in het Erasmus MC en dochter zingend op tv!
Knietje! – Een update na een half jaar
De eerste weken na de operatie dacht ik wel degelijk: waar ben ik aan begonnen, waarom heb ik dit in hemelsnaam gedaan?
Inmiddels weet ik waarom. Ik kan weer zo ontzettend veel meer…
Balorigheid
Na mij, zo lang als dat kon, aan de digitale wereld onttrokken te hebben, leer ik nu iedere week iets nieuws. Wist ik goddomme veel wat een QR-code was? Of het verschil tussen tikken en vegen? Nèh. Maar inmiddels is het tot me doorgedrongen.
Dag Aadje, mijn lief paatje ♥
Drie minuten later was ik terug. Het was stil. Doodstil. Ik kon het niet geloven; het was echt gebeurd. Mijn vader was overleden. Hij had eindelijk rust.
De Inca Trail Tales (Deel 3) – Dat stomme hoofd van mij…
Vriendin vertelt over haar man. Die wandelt nooit. Behalve nu. Met klanten. Ze lopen dan 7 kilometer. In militair tempo. En dat doet hij gewoon. Alsof het niets is. Terwijl wij hier op sterven na dood lopen te zwoegen.


Wij zijn continu op zoek naar vers bloed! Wij zoeken vrouwelijke schrijffanatici die graag op een groter platform willen schrijven en publiceren.











