“Zei hij dat echt?”
“Jazeker,” bevestigt hij stellig, alsof hij daarmee zijn prille mannelijkheid extra probeert te benadrukken. Ontspannen leunt hij achterover.
“Neeeee?!” roept ze nog een keer.
Layla loopt leeg op… Prutsers! (Deel 1)
Kan iemand mij uitleggen waarom terugroepacties van auto’s vroeger breeduit op het NOS Journaal werden gemeld en nu niet meer? Waarom er destijds met de hoogste prioriteit een werkplaatsafspraak werd ingepland en je nu minimaal een halve eeuw moet wachten? Niet? Nou, ik wel.
Tekstista’s gezocht: schrijf mee op HVD!
Wij zijn continu op zoek naar vers bloed! Wij zoeken vrouwelijke schrijffanatici die graag op een groter platform willen schrijven en publiceren.
Denk jij, ware vrouw, aan de man (onze lezer) uit te kunnen leggen hoe wij vrouwen denken? Heb je je vrouwenhart verpand aan de schrijverij? Heb je tevens een vlotte, vooral niet te tamme pen en een goed gevoel voor taal? Dan leveren wij je het lezerspubliek voor je teksten! HoeVrouwenDenken biedt je direct een groot bereik.
Interesse? Schrijf mee. Mail ons met voorbeelden van recent werk en een duidelijke motivatie:
redactie@hoevrouwendenken.nl
Uitzonderlijk vervoer
“Ja, hallo?” klinkt het ongeduldig. Het is mijn ex. “Ook een hele goede morgen,” zeg ik vriendelijk. “Alles oké?” informeer ik belangstellend. “Gisteren vertelde onze zoon dat jij onderweg was naar jouw huis in Zuid-Spanje, maar dat je nu ergens halverwege bent gestrand met autopech?”
Als twee magneten
“Misschien zou je jezelf kunnen trainen om een beetje los van hem te komen?” stelt mijn zus voor.
“Ja, hóé dan?”
“Je zou kunnen beginnen met gewoon wat standaardzinnetjes uit je hoofd te leren om hem zo af en toe af te poeieren?”
“Zoals?” vraag ik nieuwsgierig.
Layla loopt leeg op… Geklungel in de keuken!
Diep respect voor al die keukenprins(ess)en die dagen van tevoren het menu bedenken, ingrediënten inslaan bij allerhande specialistische zaakjes en vervolgens uren in de keuken staan om even later een pronkstuk uit te kunnen serveren. Deze keukenhork trekt dat gewoon niet.
Layla loopt leeg op… Klussen in het huis!
Toch maar even de huisartsenpost bellen. Na een videocall werd ik doorverbonden met het RIVM, want dit was serious shit. Als ik nog niet in paniek was, dan kwam die nu in alle hevigheid op. Veel konden ze niet doen; mijn vingers waren allemaal al aangetast.
Aangereden door een truck (die vervolgens keihard weggescheurd is :-( )
Ik ben gisteren (1 mei) op de afslag Arnhem-Noord (26) A12 naar A50 van achteren aangereden door een (buitenlandse) vrachtwagen die nog even snel wilde invoegen. Deze truck reed alsnog snel door op de A12 en vluchtte. Heeft iemand iets gezien?
Layla loopt leeg op… geveinsde privacy
In één maand tijd zijn mijn gegevens bij mijn telecomaanbieder, twee e-commercebedrijven waar ik frequent bestel én een sportschool gelekt. Dus wie geeft er nog om die hele AVG? Je hebt vandaag de dag sowieso geen privacy meer.
Houd je klep!
Ik las ‘Alles voor de Reis’ van Van Dis. Ik viel om van verbazing. Blijkt dat ik het allemaal fout gedaan heb. Ik had het overspel van mijn geliefde moeten accepteren, de ‘gedeelde’ liefde moeten koesteren…
Layla loopt leeg op… Ouderlijk Falen
Mijn bestie klaagt nooit. Zelfs als álles tegenzit, is zij nog in staat om er een positieve draai aan te geven. Over die gave moet je ook wel beschikken als je, zoals zij, in het onderwijs werkt. Want met zulke ouders…
Layla loopt leeg op… Zielenknijpers!
Oké, dit ging niet werken. Ik kwakte de roze olifant maar gelijk op tafel: ik word niet jouw scriptieobject voor afstuderen. Goddank was de intake-tijd voorbij, waarbij de computer op basis van haar invoer de conclusie trok dat ik een burn-out met depressiviteit had.
Alleen met de kerst… Nou, prima toch?
Bottom line: je voelt je ineens vreselijk eenzaam in die tijd van het jaar, waarin iedereen overdreven gezellig doet. Of wil doen. Of moet doen. Een tijd waarin geluksgevoelens, gezelligheid en verlichting, liefsten, familie en naasten in het middelpunt staan en die bol staat van krampachtig geluk, dat ook nog eens uitvoerig tentoongespreid wordt.
Layla loopt leeg op… de survivaltocht die burn-out heet
Een burn-out is niet ‘even van slag’. En hoewel ik geen vuur heb hoeven maken, geen ree heb moeten kelen of onder de sterrenhemel heb moeten overnachten, voel ik mij een Robinson Crusoe. I survived!
Als het écht misgaat
72 uur zelfvoorzienend. Het lijkt me wel wat. Want isschien komt er dan iets terug wat we overduidelijk kwijt zijn: het vermogen om zelf na te denken. Om te vertrouwen op wat we wél hebben: onze handen, onze vindingrijkheid, elkaar.
Blik op de week (Afl. 51) – De kampioen van chocola
Een korte verhandeling over trouwdagen met choco-medailles, over handhavers en onaangelijnde honden, en over een droom van een huis met een blauwe wc en een kale makelaar.