‘Niet telkens meer over mij schrijven,’ had de man gezegd. ‘Houd eens op met die gesprekken, ga eens over andere dingen schrijven. Over je leven, je werk, schrijf fictie of over de gebeurtenissen in de wereld, maar niet steeds die gesprekken. Dat weet iedereen onderhand wel.’
Tijd heb je maar even te leen
Misschien is “alles uit het leven halen” een compleet onmogelijke opdracht. Alsof geluk een checklist is die vóór je dood afgevinkt moet zijn. Misschien is het genoeg om het leven niet steeds voorbij te laten razen, terwijl ik blijf wachten op een betere versie ervan.
Tekstista’s gezocht: schrijf mee op HVD!
Wij zijn continu op zoek naar vers bloed! Wij zoeken vrouwelijke schrijffanatici die graag op een groter platform willen schrijven en publiceren.
Denk jij, ware vrouw, aan de man (onze lezer) uit te kunnen leggen hoe wij vrouwen denken? Heb je je vrouwenhart verpand aan de schrijverij? Heb je tevens een vlotte, vooral niet te tamme pen en een goed gevoel voor taal? Dan leveren wij je het lezerspubliek voor je teksten! HoeVrouwenDenken biedt je direct een groot bereik.
Interesse? Schrijf mee. Mail ons met voorbeelden van recent werk en een duidelijke motivatie:
redactie@hoevrouwendenken.nl
Onder welke steen heb ik gelegen?
We leven in een wereld die snelheid, daadkracht en voortdurend presteren beloont. Kwaliteiten die traditioneel vaker met het mannelijke worden geassocieerd. Vrouwen moeten echter nog veel meer dan dit. Veel meer ballen in de lucht houden. Het resultaat? Veel vrouwen zijn moe.
Layla loopt leeg op… Businessblunders!
Iedereen kent wel die types; van die strebers met ambitie en genoeg tijd om zich een slag in de rondte te werken. Vastberaden om het te gaan maken, wat dat dan ook mocht betekenen. Ik ken ze maar al te goed, want zo’n type was ik.
Layla loopt leeg op… Het hedendaagse dating (jachtseizoen geopend!)
Ik bemerkte bij mezelf enige aarzeling om daadwerkelijk af te spreken. Zit ik straks met een psychopaat in de bioscoop of dineer ik met een seriemoordenaar? Ik besloot het erop te wagen en ging twee keer op date. Inmiddels zijn alle datingapps weer verdwenen van mijn telefoon. Dat zegt genoeg.
Vintage
Enthousiast word ik begroet door de verkoopster, een eveneens vintage vijftigplusser. Ze ziet er in ieder geval uit alsof ze zich sinds de jaren negentig nooit meer heeft omgekleed. Er hangt een muffe lucht in de winkel, valt me ineens op. “Zoek je misschien iets speciaals?”
Van Ardern naar Autocratie: de ondergang van de empathie
Er was een moment waarop we collectief dachten dat de wereld eindelijk klaar was voor leiderschap gebaseerd op empathie en intelligentie. Jacinda Ardern was daar een lichtend voorbeeld van. Maar blijkbaar wil de mensheid toch liever een patriarchale, misogyne testosteron-shitshow.
Heb je al eens… gewoon geluisterd?
Natuurlijk weet je diep vanbinnen wel welke opties er zijn. Natuurlijk kun je zelf prima bedenken waar je hulp kunt zoeken. Maar daar gaat het soms helemaal niet om. Dan wil je gewoon even spuien.
Hoe ik mijn leven (niet) transformeerde
Ze zeggen dat kleine gewoontes een groot verschil kunnen maken in je leven. Verander wat kleinigheden en voor je het weet, ben je een gezonder, gelukkiger en succesvoller mens. Zou het echt?
Click & Collect (Deel 83) – De tijd zal het leren
Etienne brengt wederom mijn hand naar zijn mond en geeft er een lange dikke zoen op. “Ik laat jou nooit meer los,” zegt hij, “maar met jouw verleden zijn mijn woorden loos. De tijd zal je leren dat ik de waarheid spreek.”
Sporten voor Dummies (zoals ik)
Met een tas vol sportieve illusies en heel veel goede zin kom ik thuis. Dan volgt het ware obstakel: de sportschool. Want thuis sporten, daar trap ik niet meer in. Er moet externe druk zijn, een plek waar ik heen moet gaan om te bewegen.
Click & Collect (Afl. 37) – Vooral niet te leuk gaan vinden, die man…
Ik moet niet al mijn vrije tijd alleen in Stef steken, bedenk ik me. Daarmee creëer ik een onmogelijke situatie voor mezelf. Vriendschap is fijn, maar hij is verdomde aantrekkelijk en eigenlijk stiekem ook veel te leuk.
Wat kanker met je doet… (Afl. 18) – Het boze rondje
De kanker is weg, maar nog altijd leef ik met de littekens die “het boze rondje” achtergelaten heeft. Het boze rondje, zo noemde mijn oudste (4 jaar) mijn tumor. Kindertaal. Volgens hem had ik een boos rondje in mijn buik wat weggehaald moest worden door de dokter.
Vrouwenleed
“Jeetje, is jouw moeder is echt pas 35?? Wat jong!! Mijn hemel, ik ben dik 10 jaar ouder!” roep ik verbouwereerd uit.
Dan komt dochterlief om de hoek zeilen met een fijne opmerking… :-(
Click & Collect (Afl. 19) – The long way home
“Het spijt me,” snikt hij tussen de tranen door. Zo ken ik Jack helemaal niet. Deze emotionele kant maakt hem breekbaar en kwetsbaar. En het maakt dat ik eerder medelijden voel dan woede. Maar ja, uit blijft uit…