Mijn bestie klaagt nooit. Zelfs als álles tegenzit, is zij nog in staat om er een positieve draai aan te geven. Over die gave moet je ook wel beschikken als je, zoals zij, in het onderwijs werkt. Want met zulke ouders…
Gezellig gelukkig
Ineens is mijn hele notie van mannelijke en vrouwelijke eigenschappen op de schop. Natuurlijk wist ik wel dat mannen ook heel gezellig en verbindend kunnen zijn. En ik ben ook dol op mannen. Al mijn beste vrienden zijn mannen. Maar…
Blik op de week (Deel 27) – Matilda en de mol
Zag aan Rosa’s manier van lopen dat ze mol had gevangen. Dan heeft ze feestelijke tred en quasinonchalante blik van: Baas, it wasn’t me! Ik had mijn bek open en mol sprong er zelf in.
Recensie Zomergasten 2024 met Garrie van Pinxteren
Je zal maar een buitenlandse queer-vrouw in China zijn… Groot, blond, rebels en uiterst nieuwsgierig. En dat 40 jaar volhouden. Ik buig mijn hoofd in diep respect voor Garrie van Pinxteren, gisteren te gast in Zomergasten.
Vuur, verve en vasthoudendheid. Recensie Zomergasten met Sakir Khader
Deze keer in Zomergasten: Sakir Khader, fotograaf en documentairemaker. Palestijns Nederlander. Navigerend tussen oorlog en vrede. Met verve, vuur en vasthoudendheid.
Schrikkelgedoe
Een kalenderjaar is maar één keer in de vier jaar écht een kalenderjaar. En zelfs dan nog niet. Het is wat met die kalenders. Maankalenders, zonnekalenders, lentekalenders, niemand wist of weet het precies.
Rijksmuseum zoekt penvrienden
“Rustig, joh,” sust mijn dochter. “Natuurlijk ben je niet oud, maar misschien toch wel ietsiepietsie eenzamer dan je zelf wilt toegeven?” “Nee hoor, vind ik zelf van niet.” Verontwaardigd kijk ik mijn dochter aan.
Sinterklaas is stuk
De Nederlandse ‘sinterklaastraditie’ loopt op zijn eind. Geen grootse intochten, dansend en strooigoed graaiend volk of knusse familiefeesten meer. Het enthousiasme is weg. Daarom hebben we hier thuis Sinterklaas maar omgedoopt tot “Kerststart”. Met een hoop lichtjes. En gourmetten.
Carpe Diem
“Hoe kan je de dag nou plukken? Bloemen, dat snap ik. Maar een dag?” Mijn nichtje kent het spreekwoord duidelijk niet.
“Het betekent dat je elke dag je best moet doen om van het leven moet genieten,” leg ik haar uit.
B&B Vol Liefde! (Afl. 10) – Hop, Anne, naar huis jij!
Het is nog steeds ‘gedoe’ in het B&B-land van Walter. Maar: Anne moet naar huis. Dat lucht op! Verder met Ingrid en Clau(dia). Holladijee.
Mon amour
Diep ademhalend, als om mijzelf te vermannen, zet ik mijn hoed op. De sjaal stevig om de hals gebonden, begin ik mijn tocht. Elk van mijn stappen brengt mij dichter bij jou. #jepartirai
Babylonische klets
In mijn vrijdenken gun ik iedereen diens genderdiversiteit, maar genderdivers schrijven blijft een ondingetje. Een voorbeeld van hoe het nu zou moeten: “Hans houdt van wandelen. Het doet hen plezier. Elke dag in hun lunchpauze wandelt hen een half uur.”
Volgende keer toch maar weer naar de huishoudbeurs
Ik was op een tweetal beurzen. Eentje voor auto’s en eentje voor ‘kunst & design’. Geen van beiden bleken interessant. Ik ga wel weer gewoon naar de huishoudbeurs. Stukken leuker!
Bevredigende… eh… dinges
En dan ineens, arrête! Heb ik dat goed gezien? Komt er nu ineens een fallus voorbij? Nee, geen lopende, zotteke! Hij staat in een chocolaterie, achter het glas. Te lonken. Te pronken. Ik smelt. Hij gelukkig niet.
Sexy?! Echnie!
“Ik ben misschien één van de weinigen, maar ik vond Vijftig Tinten Grijs dus geen bal aan. Ongeloofwaardig (sorry hoor, maar welke vrouw komt er nou klaar als een man met haar tepels speelt?), langdradig (alwéér pijpen?) en saai (wat en wáár is nou de clou?).”


Wij zijn continu op zoek naar vers bloed! Wij zoeken vrouwelijke schrijffanatici die graag op een groter platform willen schrijven en publiceren.











