Onze Wasbeer kreeg een tweede kunstheup en nu, weliswaar met behulp van wat extraatjes in de narcosecocktail, helemaal in haar wasbeernopjes! Weg pesthumeur. Maar ach, dat komt vanzelf wel weer.
Blik op de week (Afl. 58) – De criminele Hagenees
Rare man in wachtkamer longpoli Erasmus opende plots zijn ogen. ‘Schrok ie? Dach ie da’k dood was?’ vroeg hij in plat Haags.
‘Nee hoor, mocht er wat gebeuren, is de spoedeisende hulp om de hoek.’
Tekstista’s gezocht: schrijf mee op HVD!
Wij zijn continu op zoek naar vers bloed! Wij zoeken vrouwelijke schrijffanatici die graag op een groter platform willen schrijven en publiceren.
Denk jij, ware vrouw, aan de man (onze lezer) uit te kunnen leggen hoe wij vrouwen denken? Heb je je vrouwenhart verpand aan de schrijverij? Heb je tevens een vlotte, vooral niet te tamme pen en een goed gevoel voor taal? Dan leveren wij je het lezerspubliek voor je teksten! HoeVrouwenDenken biedt je direct een groot bereik.
Interesse? Schrijf mee. Mail ons met voorbeelden van recent werk en een duidelijke motivatie:
redactie@hoevrouwendenken.nl
Layla loopt leeg op… Zielenknijpers!
Oké, dit ging niet werken. Ik kwakte de roze olifant maar gelijk op tafel: ik word niet jouw scriptieobject voor afstuderen. Goddank was de intake-tijd voorbij, waarbij de computer op basis van haar invoer de conclusie trok dat ik een burn-out met depressiviteit had.
Layla loopt leeg op… de survivaltocht die burn-out heet
Een burn-out is niet ‘even van slag’. En hoewel ik geen vuur heb hoeven maken, geen ree heb moeten kelen of onder de sterrenhemel heb moeten overnachten, voel ik mij een Robinson Crusoe. I survived!
Daar loopt ze weer, onze Wasbeer!
Hoop ellende en lijdensweg(en), daarom een welgemeend advies, ik kan iedereen de pure chocolademuffins van de supermarkt met een naam als een beroemde olifant aanbevelen, gewoon bij de verpakte koekjes, daar is geen rampspoed tegen bestand!
Tot het gaatje, oftewel: tot het niet meer gaat
Ik houd vast aan dat oude voornemen van toen; tennissen tot m’n 81e. Misschien zelfs langer, al zal ik tegen die tijd dan wel een vervanging van mijn huidige kunstknie nodig hebben. Zolang ik in staat ben om een bal over het net te meppen (zonder tussenkomst van ambulance of defibrillator), blijf ik het doen.
Wolkentoetje in vrije val
Zonder enige uitleg op de grond stapten we eigenlijk meteen in het vliegtuig. De instructeur naast me, ik rechts, op de stoel waar je in een auto meestal op je mobiel zit te klooien of gewoon ligt te slapen. Hier – zo bleek al snel – had die stoel dezelfde functie.
Haribo maakt kinderen high – en ouders hysterisch
Misschien moeten we het maar accepteren: de wereld is een beetje stuk en iedereen doet maar wat. Als we straks met zijn allen naar de kloten gaan, dan begon het niet met klimaatverandering of een nucleaire oorlog. Nee, nee. Het begon met Haribo!
Blik op de week (Afl. 40) – Dom geblaat
Op een toon alsof de Russen ons land waren binnen getrokken, riep boer op trekker in telefoon: ‘Jacob, jouw schapen vreten mijn mais op!’ Helemaal waar. Wolbalen trokken tien centimeter hoge mais met wortel en al uit aarde. Kennelijk houden schapen ook van verandering van spijs.
Wat kanker met je doet (Afl. 20) – De toekomst
Wat doet kanker met je? Wat doet kanker met je omgeving? Het vreet aan je. Maakt je ziek en angstig. Laat je twijfelen aan jezelf. Kanker maakt je kwaad. En op momenten dat jij het toelaat, geeft kanker je ook wijze lessen.
Wat kanker met je doet (Afl. 19) – In remissie en een nieuw gevecht
Ineens voel ik een harde dreun tegen mijn kop. Ik schrik en reik met mijn hand naar mijn kaak. Mijn hoofd bonst. Ik kijk in het raam. In de weerspiegeling zie ik mijn rode wang. Er loopt een straaltje bloed uit mijn neus.
Click & Collect (Deel 78) – Gezelligheid en bominslagen
Zijn toon verandert: “Begrijp je nu waarom ik je niet wilde zien? Ik voelde me zo nu en dan alleen en daarom zocht ik een date of wat aanspraak. Daarom wilde ik het ook casual houden en jou geen beloftes doen…”
2025 – Leven in het moment
Misschien helpt het als je bedenkt dat tijd ook maar een bedenksel is. Je zou kunnen proberen om zonder klok te leven. Leven in het moment zelf. Want als je de tijd durft los te laten, hoef je alleen elkaar nog maar vast te houden.
Test, test, test! – Antibiotica for life!
Ik deed een antibiotica-allergietest in het ziekenhuis. Of liever gezegd, een verdraagzaamheidstest, want waar ik op reageer, wisten we inmiddels al. Nu zoeken we een AB die ik wél kan nemen, mocht het nodig zijn. Een hele procedure, dagopname incluis.
Blik op de Week (Afl. 22) – Cijfers en zang
Gebabbel over mijn elektrische wekker, stroomuitval in de metro, lengte- en longonderzoek in het Erasmus MC en dochter zingend op tv!