Ouder worden is kut. Een labyrint in het brein dat steeds ingewikkelder wordt. Vergeten… Niet meer weten… Wat was het ook alweer? En waar? En geen weg terug.
Een Prachtige Dood
‘Misschien word ik wel gek?’ zei de vrouw tegen haar vriendin, maar die lachte. ‘Schat, ik ken je vanaf je achtste. Je bent niet gek. Je bent abnormaal. Dat hoort bij jou. Maak je geen zorgen, er is niets nieuws onder de zon.’
Tekstista’s gezocht: schrijf mee op HVD!
Wij zijn continu op zoek naar vers bloed! Wij zoeken vrouwelijke schrijffanatici die graag op een groter platform willen schrijven en publiceren.
Denk jij, ware vrouw, aan de man (onze lezer) uit te kunnen leggen hoe wij vrouwen denken? Heb je je vrouwenhart verpand aan de schrijverij? Heb je tevens een vlotte, vooral niet te tamme pen en een goed gevoel voor taal? Dan leveren wij je het lezerspubliek voor je teksten! HoeVrouwenDenken biedt je direct een groot bereik.
Interesse? Schrijf mee. Mail ons met voorbeelden van recent werk en een duidelijke motivatie:
redactie@hoevrouwendenken.nl
Layla loopt leeg op… Prutsers! (Deel 2)
Alsof het nog niet genoeg was, stond ik op een warme zomeravond in Zandvoort ineens met een motor waar totaal geen leven meer in zat. Het strand was ineens een werkwoordsvorm: stranden. Sinds dat moment ben ik ongewenst lid van de ANWB.
Layla loopt leeg op… Prutsers! (Deel 1)
Kan iemand mij uitleggen waarom terugroepacties van auto’s vroeger breeduit op het NOS Journaal werden gemeld en nu niet meer? Waarom er destijds met de hoogste prioriteit een werkplaatsafspraak werd ingepland en je nu minimaal een halve eeuw moet wachten? Niet? Nou, ik wel.
Over Kalk en Tijd
In de verte hoorde ze hoge kinderstemmetjes. Ze glimlachte melancholiek en dacht aan de schommel die ooit achter in de tuin had gestaan. Aan het opblaasbadje, aan pa op de steiger, aan natte handdoeken over de tuinstoelen.
‘Gooi in het najaar eens wat kalk op het gras,’ zei de man. ‘Je hebt veel te veel mos in die tuin.’
Woede! (over een camperverkoper c.q. -oplichter)
Uiteindelijk besloot ik: zak erin, vieze, vuile [hier een lelijk Rotterdams scheldwoord], we pakken ons verlies. Ik hoop dat je erin stikt en ik vertrouw erop dat karma z’n werk wel doet. Dat voelde als een enorme opluchting. Klaar. Daar was ik vanaf.
Meisje toch
De vrouw glimlachte bij de gedachte aan haar moeder. ‘Wat was ze altijd vrolijk, hè?’ zei ze. ‘Is,’ verbeterde de man haar. ‘Is. Hier is ze net zo vrolijk. Ze is ondertussen beste vriendjes met Artie Shaw en Thelonious Monk en Ella Fitzgerald en God weet wie nog meer geworden.
Aangereden door een truck (die vervolgens keihard weggescheurd is :-( )
Ik ben gisteren (1 mei) op de afslag Arnhem-Noord (26) A12 naar A50 van achteren aangereden door een (buitenlandse) vrachtwagen die nog even snel wilde invoegen. Deze truck reed alsnog snel door op de A12 en vluchtte. Heeft iemand iets gezien?
Bestemming
Een nieuw gedicht met kunstwerk van onze Ans Dings, over het lot en het leven, over tossen, winden en je bestemming vinden.
De vrouwelijke midlifecrisis
Op mijn vraag ‘wat mogelijk nóg beter kon?’ verhief de rijleraar enigszins zijn stem en begon bijna te schuimbekken. ‘Nog beter?! Zullen we eerst beginnen met de dingen die je echt NOOIT meer moet doen?’
Blik op de Week (Afl. 63) – De afvallige
Aan buitenkant politiebureau in Oudewater hingen bordjes. ‘Verboden fietsen te plaatsen.’ Kwam dat even goed uit!
Gooide racefiets om schouder en stapte bureau binnen. Agent achter balie trok eerst wenkbrauwen op en schoot daarna in lach.
Blik op de Week (Afl. 62) – Reuring om Stier Herman
Stukje over roze blommen, onhandige ooievaars, een zweer op een jongeheer en dolle stier Herman die wegen en weilanden trotseert voor een tochtige koe. Mooier kan het niet.
Blik op de Week (Afl. 61) – O-benen met gloeiwijn
Fietste langs molen en door nauwe straatjes. Bij blauwe poort hield ik halt. Op deur stond geschilderd: ‘Hier geen fietsen plaatsen.’ Dergelijke tekst róept om actie. Parkeerde fiets en maakte foto. Vliegensvlug, hoor!
Blik op de Week (Afl. 60) – De wijze schoonmoeder en Sinterklaas
‘Heb jij óók een e-bike dan?’ vroeg Karin enthousiast. Keek dorpsgenoot aan en zei teleurgesteld: ‘Ik dacht dat wij vrienden waren.’ Karin boog haar hoofd en sprak nederig: ‘Sorry. Hoe kan ik dit nog goedmaken?’ Eenmaal in de auto riep ze: ‘Ik weet het! Ik zal een goed woordje voor je doen bij Sinterklaas!’
Blik op de Week (Afl. 59) – De groefzitters
Wind blies vlagen miezerregen over natuureiland. Bovenkant elektriciteitsmast verdween in het grijs. Het rivierwater zag zwart.
Banjerde naast kennis. Gijs vertelde over hervonden jeugdvriend die over hem heenbanjerde en kleineerde. Niet fijn.