“Mam,” vraagt zoon, “heb jij nog goeie tips om aan een vriendin te komen?”
“Jee, moeilijk… Hm. Ik zou eerst eens beginnen met een leuk compliment? Daar zijn vrouwen meestal wel gevoelig voor.”
“Wat voor een compliment?”
“Nou, eh…, dat kan van alles zijn.”
“Ja, dáár hebben we niks aan,” klinkt het resoluut.
Over Koffie en Kikkers
De vrouw keek naar een foto op haar telefoon. ‘Neem deze foto nou. Die maakte ik vandaag precies een jaar geleden. Het was een prachtige dag en we…’
‘Dronken een kopje koffie in de overkapping,’ vulde de man aan. ‘Jij had een decaf met sojamelk en ik een cappuccino.’
Tekstista’s gezocht: schrijf mee op HVD!
Wij zijn continu op zoek naar vers bloed! Wij zoeken vrouwelijke schrijffanatici die graag op een groter platform willen schrijven en publiceren.
Denk jij, ware vrouw, aan de man (onze lezer) uit te kunnen leggen hoe wij vrouwen denken? Heb je je vrouwenhart verpand aan de schrijverij? Heb je tevens een vlotte, vooral niet te tamme pen en een goed gevoel voor taal? Dan leveren wij je het lezerspubliek voor je teksten! HoeVrouwenDenken biedt je direct een groot bereik.
Interesse? Schrijf mee. Mail ons met voorbeelden van recent werk en een duidelijke motivatie:
redactie@hoevrouwendenken.nl
Over Schoenen en Hommels
Er vloog een hommel naar binnen. Het was de eerste lente zonder de man. Ze herinnerde zich hoe hij altijd glimlachte als de eerste hommels weer verschenen. Haar blik volgde de hommel, terwijl ze de kamer rondkeek – naar zijn stoel, naar het tafeltje waar zijn bril nog lag.
Over Tijd en Tellen
‘Ik dacht aan vroeger,’ zei ze. ‘Aan hoe vanzelfsprekend alles toen was.’ ‘En toch vond je het soms ook ingewikkeld,’ zei de man. ‘En druk.’ Dat is waar,’ gaf ze toe. ‘Maar toch. Je denkt altijd dat er nog tijd genoeg is voor alles.’ ‘Ja,’ zei de man. ‘Dat denkt bijna iedereen. Totdat de tijd op is.’
Over dozen en merels
‘Weet je wat me soms dwarszit? Dat ik het niet eerder begreep. Wat er in jouw hoofd gebeurde. Drie jaar geleden betrapte ik mezelf erop dat ik soms dacht: de man in de stoel klinkt zoals jij klinkt, loopt zoals jij loopt, praat zoals jij praat… maar hij is jij niet.’
Ach, die Valentinus toch…
Wat ooit begon als een man die uit overtuiging koppels in het geheim trouwde en daarvoor zijn hoofd verloor, is nu een dag waarop je je liefde moet bewijzen met een bon van minimaal drie cijfers. Romantiek als Key Performance Indicator. Alles voor het goede gevoel.
Over overhemden en gisteren
Achteraf begreep ze waarom de man altijd dicht bij huis wilde blijven. Het was zijn manier geweest om overzicht te houden, om het bekende niet los te laten. Zonder dat ze het doorhad, was de man al verder van haar afgeraakt dan ze besefte.
Blik op de week (Afl. 51) – De kampioen van chocola
Een korte verhandeling over trouwdagen met choco-medailles, over handhavers en onaangelijnde honden, en over een droom van een huis met een blauwe wc en een kale makelaar.
De scheve boom
‘Hier gaat de tijd niet snel, niet langzaam. Ik ga niet uitleggen hoe dat zit – op een dag kom je er vanzelf achter. Waar het op neerkomt, is dat de mens van het begrip tijd iets veel te groots heeft gemaakt. Dat had nooit moeten gebeuren.’ Hij keek even. ‘Ik zie trouwens dat de kerstboom toch weer scheef staat.’
Layla loopt leeg op… Het hedendaagse dating (jachtseizoen geopend!)
Ik bemerkte bij mezelf enige aarzeling om daadwerkelijk af te spreken. Zit ik straks met een psychopaat in de bioscoop of dineer ik met een seriemoordenaar? Ik besloot het erop te wagen en ging twee keer op date. Inmiddels zijn alle datingapps weer verdwenen van mijn telefoon. Dat zegt genoeg.
Tot morgen
Die avond stond ze in de slaapkamer. Het was dezelfde kamer waarin de man was heengegaan, ze sliep in hetzelfde bed waar hij zijn laatste adem had uitgeblazen.
Nog heel veel dagen
Ze wist dat het goed zou komen – met de was, met de autobanden, met haar leven. Dat ze zou dansen als het zo uitkwam, dat ze zou huilen wanneer het nodig was, en dat ze vooruit zou gaan, met zijn stem in haar hoofd en hart.
Alles komt goed
Als ze had geweten dat de man er nog maar een jaar zou zijn, had de vrouw hem elke dag geknuffeld. Vastgehouden. Dan had ze hem verteld hoeveel ze van hem hield. Maar de vrouw wist het niet.
Hou (me) vast
“En nu? Voel je je al meer jezelf, sinds je er weer helemaal alleen voor staat?” “Hmm,” bromt ze, “dat valt eigenlijk vies tegen. Ik dacht leuke dates met aantrekkelijke mannen te zullen hebben. Maar tot nu toe: niks.”
A l’amour et retour de la chance
Ik veegde weer een paar lastige tranen weg en gaf dan een flinke dot gas. Want ik was me er terdege van bewust dat ik ook deze keer eerder zou moeten vertrekken, dan het moment waarop het geluk me weer zou kunnen inhalen.