We willen weten waar iets naartoe gaat. Wat het oplevert. Of die nieuwe baan de juiste stap is, of ons bedrijf gaat groeien, of een relatie toekomst heeft, of een keuze uiteindelijk goed uitpakt. En het liefst weten we dat al vooraf.
In een volgend leven wil ik een mier zijn
Soms denk ik dat intelligentie een van de meest overschatte aspecten van het leven is. Misschien heeft de natuur allang ontdekt dat een samenleving niet draait op eindeloos discussiëren, maar op de mensen zelf. Of op mieren die gewoon doen wat gedaan moet worden.
Tekstista’s gezocht: schrijf mee op HVD!
Wij zijn continu op zoek naar vers bloed! Wij zoeken vrouwelijke schrijffanatici die graag op een groter platform willen schrijven en publiceren.
Denk jij, ware vrouw, aan de man (onze lezer) uit te kunnen leggen hoe wij vrouwen denken? Heb je je vrouwenhart verpand aan de schrijverij? Heb je tevens een vlotte, vooral niet te tamme pen en een goed gevoel voor taal? Dan leveren wij je het lezerspubliek voor je teksten! HoeVrouwenDenken biedt je direct een groot bereik.
Interesse? Schrijf mee. Mail ons met voorbeelden van recent werk en een duidelijke motivatie:
redactie@hoevrouwendenken.nl
Tijd heb je maar even te leen
Misschien is “alles uit het leven halen” een compleet onmogelijke opdracht. Alsof geluk een checklist is die vóór je dood afgevinkt moet zijn. Misschien is het genoeg om het leven niet steeds voorbij te laten razen, terwijl ik blijf wachten op een betere versie ervan.
Ontspannen tot je er uitgeput van raakt… [korte longread]
Doomscrollen. Voor je het weet, ben je drie kwartier verder en weet je hoe een onbekende vrouw in Canada haar voorraadkast heeft ingedeeld, dat iemand uit je yogaklas op Bali zit, dat een oud-collega een nieuwe functie heeft en dat er ergens in de wereld weer iets vreselijks is gebeurd waar je ook nog iets van moet vinden.
Bestemming
Een nieuw gedicht met kunstwerk van onze Ans Dings, over het lot en het leven, over tossen, winden en je bestemming vinden.
De Luisterstoel
Als de kapper op de (luister)stoel van een therapeut gaat zitten, hoe kunnen gespecialiseerde zorgverleners hun dalende inkomsten dan straks opvangen? Wellicht kunnen ze dan nog iets bijverdienen als kapper? Komen ze op die manier hun eigen cliënten ook weer eens tegen. Handig!
Onder welke steen heb ik gelegen?
We leven in een wereld die snelheid, daadkracht en voortdurend presteren beloont. Kwaliteiten die traditioneel vaker met het mannelijke worden geassocieerd. Vrouwen moeten echter nog veel meer dan dit. Veel meer ballen in de lucht houden. Het resultaat? Veel vrouwen zijn moe.
De wereld is al vierkant genoeg
Wie dagelijks door een smal raam kijkt, raakt gewend aan een smalle werkelijkheid. Het vierkant wordt genoeg. Genoeg om een oordeel te vormen.
Genoeg om iemand in te delen. Genoeg om niet verder te kijken.
Layla loopt leeg op… Zielenknijpers!
Oké, dit ging niet werken. Ik kwakte de roze olifant maar gelijk op tafel: ik word niet jouw scriptieobject voor afstuderen. Goddank was de intake-tijd voorbij, waarbij de computer op basis van haar invoer de conclusie trok dat ik een burn-out met depressiviteit had.
Alleen met de kerst… Nou, prima toch?
Bottom line: je voelt je ineens vreselijk eenzaam in die tijd van het jaar, waarin iedereen overdreven gezellig doet. Of wil doen. Of moet doen. Een tijd waarin geluksgevoelens, gezelligheid en verlichting, liefsten, familie en naasten in het middelpunt staan en die bol staat van krampachtig geluk, dat ook nog eens uitvoerig tentoongespreid wordt.
Maak van je shit een hit
“Ik mis de tijd dat we nog gewoon stom mochten zijn. Dat dingen mislukten zonder dat we er meteen een “persoonlijk groeimoment” van maakten. Dat we mochten mopperen zonder het spiritueel te noemen. Soms is het leven gewoon ruk.”
De boompjes in het gelid
“We leven in een tijd waarin niets meer aan toeval wordt overgelaten. We plannen rust, we managen geluk, we volgen cursussen in loslaten en downloaden apps om te leren ademen. Alles is maakbaar, zolang je maar genoeg discipline en wifi hebt.” Het eerste stuk van onze nieuwe schrijfster Sandy!
De Overbodigheid
“Op de kade bij Het Brouwdok overviel haar die grijze namiddag in september opeens het gevoel van totale overbodigheid. […] En in die stilte op de kade van Het Brouwdok werd ze niets.”
Zegeltjes plakken
Plak jij ook zegeltjes? Voor iedere keer dat je niet je grens aangeeft? Iedere keer dat je niet zegt dat je ergens boos of geïrriteerd over bent?
Iedere keer dat je je tranen wegduwt? En, is je zegelboekje al vol?
2025 – Leven in het moment
Misschien helpt het als je bedenkt dat tijd ook maar een bedenksel is. Je zou kunnen proberen om zonder klok te leven. Leven in het moment zelf. Want als je de tijd durft los te laten, hoef je alleen elkaar nog maar vast te houden.