‘Misschien word ik wel gek?’ zei de vrouw tegen haar vriendin, maar die lachte. ‘Schat, ik ken je vanaf je achtste. Je bent niet gek. Je bent abnormaal. Dat hoort bij jou. Maak je geen zorgen, er is niets nieuws onder de zon.’
Layla loopt leeg op… Prutsers! (Deel 2)
Alsof het nog niet genoeg was, stond ik op een warme zomeravond in Zandvoort ineens met een motor waar totaal geen leven meer in zat. Het strand was ineens een werkwoordsvorm: stranden. Sinds dat moment ben ik ongewenst lid van de ANWB.
Tekstista’s gezocht: schrijf mee op HVD!
Wij zijn continu op zoek naar vers bloed! Wij zoeken vrouwelijke schrijffanatici die graag op een groter platform willen schrijven en publiceren.
Denk jij, ware vrouw, aan de man (onze lezer) uit te kunnen leggen hoe wij vrouwen denken? Heb je je vrouwenhart verpand aan de schrijverij? Heb je tevens een vlotte, vooral niet te tamme pen en een goed gevoel voor taal? Dan leveren wij je het lezerspubliek voor je teksten! HoeVrouwenDenken biedt je direct een groot bereik.
Interesse? Schrijf mee. Mail ons met voorbeelden van recent werk en een duidelijke motivatie:
redactie@hoevrouwendenken.nl
Layla loopt leeg op… Prutsers! (Deel 1)
Kan iemand mij uitleggen waarom terugroepacties van auto’s vroeger breeduit op het NOS Journaal werden gemeld en nu niet meer? Waarom er destijds met de hoogste prioriteit een werkplaatsafspraak werd ingepland en je nu minimaal een halve eeuw moet wachten? Niet? Nou, ik wel.
Over Schoenen en Hommels
Er vloog een hommel naar binnen. Het was de eerste lente zonder de man. Ze herinnerde zich hoe hij altijd glimlachte als de eerste hommels weer verschenen. Haar blik volgde de hommel, terwijl ze de kamer rondkeek – naar zijn stoel, naar het tafeltje waar zijn bril nog lag.
Aangereden door een truck (die vervolgens keihard weggescheurd is :-( )
Ik ben gisteren (1 mei) op de afslag Arnhem-Noord (26) A12 naar A50 van achteren aangereden door een (buitenlandse) vrachtwagen die nog even snel wilde invoegen. Deze truck reed alsnog snel door op de A12 en vluchtte. Heeft iemand iets gezien?
Een klik in de garage
“Weet je, mannen vliegen heel gemakkelijk in het web van een andere vrouw. Want het zijn allemaal klootzakken. Dat zeg ik, ook al ben ik er zelf een.” Mehmet kijkt even langs me heen. “Een man, bedoel ik,” verbetert hij zichzelf snel.
Blik op de week (Afl. 35) – De gedachtendoos
Kreeg whatsapp van onbekende afzender. ‘Hi! Do you have any plans recently?’ ‘Yes! Jou blokkeren, eikel,’ murmelde ik. Was alles in het leven maar zo simpel.
Het vrouwtje komt een auto kopen
Een verkoper begroet ons. Nou ja, hij begroet mijn man. Ik ben er ook, maar meer als decorstuk, zo lijkt het. Ik geef aan dat ik interesse heb in de T-Roc en dat ik graag een proefrit wil maken. Dat kan natuurlijk niet zomaar. Eerst prijs prikken, dan pas proefrijden. Hè?!?
Blik op de Week (Afl. 4) – Naar de klote
‘Heb je het gehoord van David en Willemijn?’ Stem van vrouw klonk snibbig. ‘Die, die pas getrouwd zijn?’ Om nek van andere vrouw hing kinderlijk geregen blauwe ketting. Dames stonden op woensdag in zondagse dracht in buurtsuper, gezicht afgestemd op hun zwarte kousen. Haar in een wrong.
Volgende keer toch maar weer naar de huishoudbeurs
Ik was op een tweetal beurzen. Eentje voor auto’s en eentje voor ‘kunst & design’. Geen van beiden bleken interessant. Ik ga wel weer gewoon naar de huishoudbeurs. Stukken leuker!
Een verrassende krachtpatser
“Hier, voor jou, vangen!” Met een boog gooit mijn broer zijn autosleutel in mijn richting. “Wat moet ik met jouw autosleutel?” “Jij was toch zo enthousiast over mijn nieuwe auto? Nou, je mag ‘m hebben. Ik erger me kapot aan dat ding.”
Kan iemand mij even refurbishen?
Als ik zo naar mijzelf kijk en luister, denk ik automatisch aan mijn auto. Die past perfect bij mij. Mijn wagen is ook een oudje, rijk aan gebrekkigheden. Wij lijken op elkaar. En net als mijn auto ben ik ben toe aan een total make-over. Toe aan ‘nieuw’.
Autotechnologie-testdagen: nog steeds een mannenwereld
Ergens vind ik het enorm teleurstellend dat de autowereld nog altijd zo’n ontzettend ‘mannending’ is. De paar vrouwen die er zijn, kijken op een afstandje bewonderend naar hun rondscheurende eega of komen dus enkel en alleen voor de elektrische fietsen.
Click & Collect (Deel 13) – Cowboy met een stalen ros
Ik ben opgetogen. Ik mag in de auto van mijn cowboy rijden! En niet zomaar eentje; een giga joekel van een mannenbak. Legergroen, hoog op de XL-wielen en met véél extra PK’s! Ik vind mezelf nog best een stoer wijf, dus zo’n wagen past mij wel.
De smerige snol
‘Oké, blijf daar vooral staan,’ en draaide me om. In mezelf foeterde ik: seniele snotneus, blonde blaaskaak, smerige snol. Ik vind dat ik best fantastisch kan schelden. Dat leer je vanzelf wanneer je opgroeit in ‘Rotterdram’. Maar hardop doe ik het dus nooit (meer). Wel heb ik een vreselijk karakter.