Als mijn lief naar zijn werk vertrekt, bel ik maar weer eens de storingsdienst. Dat is beter, want de manier waarop ik communiceer na herhaaldelijke storingsmeldingen gehad te hebben, vindt hij ronduit verschrikkelijk.
Layla loopt leeg op… Prutsers! (Deel 2)
Alsof het nog niet genoeg was, stond ik op een warme zomeravond in Zandvoort ineens met een motor waar totaal geen leven meer in zat. Het strand was ineens een werkwoordsvorm: stranden. Sinds dat moment ben ik ongewenst lid van de ANWB.
Layla loopt leeg op… geveinsde privacy
In één maand tijd zijn mijn gegevens bij mijn telecomaanbieder, twee e-commercebedrijven waar ik frequent bestel én een sportschool gelekt. Dus wie geeft er nog om die hele AVG? Je hebt vandaag de dag sowieso geen privacy meer.
Wolkentoetje in vrije val
Zonder enige uitleg op de grond stapten we eigenlijk meteen in het vliegtuig. De instructeur naast me, ik rechts, op de stoel waar je in een auto meestal op je mobiel zit te klooien of gewoon ligt te slapen. Hier – zo bleek al snel – had die stoel dezelfde functie.
Balorigheid
Na mij, zo lang als dat kon, aan de digitale wereld onttrokken te hebben, leer ik nu iedere week iets nieuws. Wist ik goddomme veel wat een QR-code was? Of het verschil tussen tikken en vegen? Nèh. Maar inmiddels is het tot me doorgedrongen.
Blik op de Week (Afl. 7) – Onnozel
‘Heb je jas niet gepast?’ vroeg ik. ‘Nee. Verkoopster vroeg nog: wilt u passen? Maar ik dacht: ach, maat zal wel goed zijn.’ Gierde het uit. ‘Over onnozel gesproken!’
Ruim baan voor klusvrouwen! (beetje een long read)
Ik heb een avondje bouwmarkt gedaan: “Women at Work” bij de plaatselijke Hornbach. Het was ‘interessant’, al had ik me wel wat meer werkende apparatuur gewenst.
Ik wil zo’n jurkje dat héél snel uit kan!
De dag van de afspraak. Een clutch onder de arm geklemd, een zonnebril in de pas gewassen haren, gedeodoriseerd en geparfumeerd stap je de ruimte in. Je blijkt meteen te kunnen doorlopen om je uit te kleden. Dat is nu, met het jurkje dat zo snel uit kan, in een mum van tijd gebeurd.
Vreemdgaan met Valentijn
Valentijnsgedichten van de hand van ChatGPT zijn het toch nog niet helemaal. Misschien volgend jaar nog maar eens proberen.
Fietsverhalen: Lek langs de IJssel
Koud een kilometer verder zie ik een wielrenner naast zijn racefiets lopen. Is het besmettelijk? Hangt het in de lucht? Ook hij heeft een platte achterband. De wat oudere man loopt me met de fiets aan de hand tegemoet. De tranen in zijn ogen komen door de wind, mag ik hopen?
Ook een beetje Bitcoin-bang door FTX?
Dat FTX failliet is, weten we allemaal wel. Toch? Of toch niet? Hoe dan ook, ik schrok er zelf toch even van, want ik vind die cryptoshizzle best wel fascinerend. Maar hoe zit het dan nu eigenlijk met die coins en wallets en stuff? Een korte tour door de wallet-wereld.
Autotechnologie-testdagen: nog steeds een mannenwereld
Ergens vind ik het enorm teleurstellend dat de autowereld nog altijd zo’n ontzettend ‘mannending’ is. De paar vrouwen die er zijn, kijken op een afstandje bewonderend naar hun rondscheurende eega of komen dus enkel en alleen voor de elektrische fietsen.
Don Quichot (deel 1)
Onze scooter a.k.a. snorfiets werd afgekeurd, herkeurd, goedgekeurd, afgekeurd en niemand kan zeggen waarom. In ieder geval komt “Mea culpa” niet voor in het vocabulaire van de instanties.
Het verhaal over De Schildpad en De Beer
Ik ben van een Schildpad in een Beer veranderd. Nét toen ik over m’n verbazing heen was dat ik überhaupt een Schildpad was. Dat was namelijk best een schok; ik ben alles behalve traag. En nu ben ik dus ineens een Beer. Zonder enige waarschuwing vooraf.
Robot en Cobot
Helaas is Cobot mijns inziens iets te sensitief waar het relationele contacten betreft, want komt hij tijdens een beweging in aanraking met een mens, dan stopt hij direct. Veiligheidshalve is dat natuurlijk prima, maar met mijn Cobot ga ik het vooral gezellig hebben. Niks stoppen!


Wij zijn continu op zoek naar vers bloed! Wij zoeken vrouwelijke schrijffanatici die graag op een groter platform willen schrijven en publiceren.











