Toen ik 30 werd, besloot ik mezelf op een nieuwe iPhone te trakteren. Trots liet ik hem ’s avonds aan mijn vader zien. Hij had nog geen smartphone maar dat leek hem toch ook wel wat. Mijn oude android lag op de kast en ik bood meteen aan dat hij hem wel mocht hebben. Ik zag zijn ogen stralen want gadgetfreak als hij is, mijn vader heeft van huis uit moeite om geld aan zichzelf uit te geven. Ik was blij dat ik hem er een plezier mee deed. Waar hij bij zat, heb ik het toestel terug naar fabrieksinstellingen gezet en aan mijn pa gegeven. Leuk pap, kunnen we WhatsAppen!
Een paar dagen later ging ik even op de koffie. Ik zat op de bank en mijn vader deed raar. Hij kwam naast me zitten en vertelde me hoe hij foto’s had gemaakt van een mooi bloemenveld, maar ze niet meer terug kon vinden op het toestel. Of ik alsjeblieft even kon kijken. Hij liep weg. Ik riep nog dat hij beter even mee kon kijken, maar hij liep stug door, naar de garage.
Ik opende de fotogalerij en voelde de vloer onder mijn voeten verdwijnen, mijn hoofd werd zo rood dat ik bang was dat het ging ontploffen. Mijn moeder stond in de keuken koffie te zetten. Ik kon geen woord meer uitbrengen, voelde me kleiner en kleiner worden en hoopte dat ik tussen de naden van de bank zou verdwijnen.
In de filmrol geen bloemenvelden maar de foto’s die mijn toenmalige scharrel van me maakte terwijl ik hem oraal bevredigde en stout in de camera keek. Nu zal iedereen weten dat zo’n filmrol uit thumbnails bestaat die echt wel groot genoeg zijn om duidelijk te herkennen wat iemand op zo’n foto doet. Wat iemands dochter op zo’n foto doet…
Ik heb alles gewist en de telefoon op tafel gegooid. “Mam! Ik heb de telefoon gefixt, hoor! Maar ik ben een afspraak vergeten. Doei!” Ik ben een paar weken niet meer op visite gegaan en mijn vader heeft me er nooit op aangesproken. Nooit meer zal ik denken dat terug naar fabrieksinstellingen ook alles zal wissen.
Briljant. En de manier waarop je vader eea aanpakte, óók!
o damn… dan kun je echt door de grond zakken….
Ooooh, wat een nachtmerrie! Ik ga meteen wat foto’s van m’n smartphone af gooien. ;-)
En omgekeerd evenredig! Vond zo’n stapel foto’s toen ik het huis van mijn overleden vader leeg moest ruimen? Iets wat wij niet van elkaar willen weten toch
Geweldig!
Oef, gênante situatie!
Oei wat genant! Wel geweldig om te lezen ;)
Als vader had ik de foto’s toch zelf gewist zonder mijn dochter er iets van te vertellen.