Wat hieraan vooraf ging: De fut is eruit (1)
De vaatwasser draait. De tafel is afgeruimd. De meiden slapen. Hij heeft ze alle drie een kus op het voorhoofd gegeven en de dekens goed over ze heen getrokken. Met een biertje in zijn hand ploft hij op de bank. Hij had er toch goed aan gedaan om het te zeggen? Het moment was misschien niet ideaal. Hij loopt al een hele tijd rond met dit gevoel. Geen idee eigenlijk hoe lang al. Geen idee wanneer het mis was gegaan.
Hij had haar voor het eerst gezien op een feestje. Ze viel hem op. Het ging als vanzelf. Hij mengde zich in een gesprek en de rest is geschiedenis. Geen romantisch filmmoment, maar wel het begin van hun tijd samen. Ze genoten van het leven en van elkaar. Hij kon met haar lachen en over alles praten. Zij daagde hem uit, zij dacht anders over wat er in de wereld gebeurde. Uren konden ze discussiëren, tegen elkaar aan op de bank hangen, kaarten en samen een biertje drinken.
Dat is weg. Zij leeft nog wel in hetzelfde huis als hij, maar ze leeft niet meer mét hem. Er wordt alleen nog maar gepraat als het noodzakelijk is. Over de agendaplanning, inkomsten, uitgaven, de kinderen en dat was het wel zo’n beetje. Er wordt niet meer uitbundig gelachen, verhit gediscussieerd, niet eens meer vlammend geruzied. Ze kabbelen voort.
Het is stil in de kamer, de lampen staan aan, de televisie uit, zijn biertje is op. Als hij opstaat om een nieuwe uit de koelkast te pakken, valt zijn oog op een foto van hun samen. Een foto van een paar maanden geleden. Hij kijkt naar zichzelf, zijn haardos is dun en grijs aan het worden. Hij kijkt naar haar. Ze ziet er mooi uit. Haar haren zijn opgestoken, haar gezicht is prachtig opgemaakt. Die oorbellen en ketting heeft hij voor haar gekocht. Hij glimlacht als hij denkt aan het moment toen ze het doosje van de juwelier openmaakte. Van die blijdschap is op deze foto niets te zien.
bron: pixabay
Voorlopig verwacht hij haar nog niet thuis. Ze zal vast een extra grote ronde lopen, zoals ze meestal doet als ze de confrontatie uit de weg wil gaan. Eigenlijk zou hij op haar moeten wachten en proberen met haar te praten. Kijken wat er nog te redden valt. Hij weet alleen niet of hij dat wel wil. Hij laat het bierflesje ongeopend in de koelkast staan en doet bijna alle lampen uit. De schemerlamp laat hij aan, zodat ze niet in een donker huis komt, en sleept zichzelf de trap op.
Meer!!! Meer!!!!!