Ik word intens moedeloos van het grijze weer van de afgelopen week. Deze week is het stukken beter, maar dat lijkt maar tijdelijk te zijn. Niet omdat het nou zo héél koud of zo héél nat was, maar omdat die grijze lucht mijn humeur op de een of andere manier ontzettend beïnvloedt. Halsreikend kijk ik dan ook uit naar de lente, naar zon, naar warmte, waar de zonnestralen (bijna) alle problemen lijken weg te smelten. Als sneeuw voor de zon zeg maar, al hebben we in het deel van Nederland waar ik woon, nog niet meer dan anderhalve natte sneeuwvlok gezien.
Normaal begin ik in februari gewoon de winter te negeren. Lang genoeg geduurd, je bent er niet. Als ik maar continu aan de lente blijf denken, dan is die er voor ik het weet. De motivatie om af te vallen is er dan opeens ook, want van de eerste lentewarmte is het nog maar een kleine stap naar jurkjes en bikini’s. Maar nu staat er dus iets mijn gemijmer over de lente in de weg. Als een muur van donkere wolken staan de verkiezingen van 15 maart tussen mij en die lente in. Mocht er gebeuren waar ik bang voor ben, dan hebben we namelijk straks problemen die niet zomaar wegsmelten door de zon. Tenminste, dat is mijn mening. En er is maar één manier waarop ik daar enige invloed op kan uitoefenen: stemmen.
Bron: Pixabay
Maar op wie dan? De stemwijzer wil dat ik drie partijen aangeef om mee te nemen in het advies. Als ik dat zou weten, zou ik die stemwijzer niet in hoeven vullen. En al die slogans helpen ook niet.
Zomaar een greep: Rutte wil dat iedereen ‘gaat voelen’ dat het beter gaat. Wie niet horen wil, moet voelen? In die trant? Ik geloof ook niet dat ik samen met Asscher ‘vooruit’ wil (waarheen dan? Waar je politieke compagnon heen wil?). Bij de SP bleek recent dat problemen alleen binnenskamers uitgevochten worden. Eng. Klinkt alsof papa Emile problemen heeft en de kids daar vooral met niemand over mogen praten. ‘Pak de macht!’ Ja, ja, en wat ga je daar dan mee doen, Emile? Ons allemaal de mond snoeren?
Groen Links gaat voor ‘verandering’, maar na de uitspraak van Jesse Klaver, over dat hij om te beginnen Nederland wil veranderen door hervorming van het belastingstelsel, heb ik de neiging hem een aai over z’n bol te geven. Jochie toch. Mocht het hem wel lukken, dan mag hij overigens daarna verder klussen met het UWV, maar dat is een blog op zich. Mijn grootste nachtmerrie en dus degene die pontificaal tussen mij en de lente staat, roept onder zijn geblondeerde bos haar vandaan: ‘Nederland weer van ‘Ons’. Nou Geert, bij ‘Jullie’ wil ik niet horen. Dat ‘Ons’ is ook koninklijk meervoud neem ik aan? Als in ‘Wij, Geert’? Want delen doe je niet zo goed.
Ik hoop van harte dat ik vóór 15 maart het licht nog zie, zodat ik mijn stem uit kan brengen zonder achteraf het gevoel te hebben Nederland mede de afgrond in te hebben geholpen. Maar voor nu weet ik het niet, lijkt die lente heel ver weg en pak ik nog maar een koekje. Bikini’s ? Nog lang niet.
Bron: Pixabay
Is me uit het hart gegrepen. Alle partijen zijn “eng”!