De tweede week van onze gemeenschappelijke afslankactie hebben we ook doorstaan. We hielden Linda natuurlijk ook met een half oog in de gaten, maar die ging zó kanonne goed qua sport dat wij er al moe van werden als we naar het filmpje keken. Linda blijkt 2 kilo kwijt te zijn geraakt in één week. Chapeau!
Onze whatsapp-groep daarentegen is inmiddels een vast honk voor dieetleed geworden:

En ja coach leest inderdaad mee, met de zweep en gepaste straf steeds in de aanslag:

Hoe dan ook, de dames melden nu weer even afzonderlijk wat het resultaat is van deze tweede dieetweek.
DEEN
Doel: – 5 kilo in 6 weken.
Goh. Zo fanatiek als ik de eerste weken erin dook, zo inconsequent was ik afgelopen weekend. Mijn lieve kinderen waren weer van de partij, waardoor mijn gehele eetpatroon omsloeg. ‘Mama, mogen we chips? Mam! Ik wil appeltaart bakken!’ En waarom zou ik mijn bloedjes (en mezelf… *kucht*) wat lekkers ontzeggen in het weekend?
Die appeltaart moet immers geproefd worden. 2x zelfs. En vrijdagmiddag was ik zo content met mezelf dat ik een schaaltje chips heb gegeten. Achteraf was het niet eens zo lekker. Maar wat ik níet mag eten, daar wil ik het meeste van. Duh.
3x in de week naar de sportschool heb ik deze afgelopen 2 weken goed volgehouden! Trots op mezelf! En wanneer ik dan blij ende enthousiast op de weegschaal sta en hij ook nog eens -1,5 kilo aangeeft, juich ik een kléin beetje. Had er meer af verwacht maar we houden het er maar op dat spiermassa zwaarder is dan vetmassa. Deze week ga ik weer vol aan de salades, broccolisoepjes, liters thee en smoothies. En flikker ik mijn weegschaal de deur uit. Na elk plasje mezelf wegen wordt een beetje sneu. Alhoewel ik dan wel weer twee keer de trap heb gehad. Goed voor de lijn!
YONE
Doel: -10 kilo in 15 weken.
Week 2, voor mij mijn eerste echte lijnweek, zit erop. Kan niet zeggen dat de resultaten overweldigend zijn. -1,3 kilo had ik al snel bereikt. Vocht, denk ik. Op dag 3 en 6 ben ik in de fout gegaan, dag 3 goed, dag 6 een beetje. Daarnaast heb ik 3 dagen migraine gehad. Verandering van eten? Ik heb dus uiteindelijk voor koolhydraatarm gekozen met tussen de 20 en 30 gram koolhydraten per dag. Licht caloriënbeperkt en een bepaalde hoeveelheid vetten en eiwitten waar ik me aan moet houden. Ik heb hierdoor mijn vaste havermoutontbijt aan de wilgen moeten hangen, terwijl dat juist zo goed de verstoppende werking van de pijnstillers die ik slik tegenging. Zonder al teveel details: Ik hóóp dat er nog minstens een kilo gewichtsverlies ergens onderweg naar buiten wordt opgehouden. Toen ik namelijk vanochtend, nadat ik eindelijk een klein succesje op de wc had geboekt, op de weegschaal ging staan, bleek er na een dag met veel beweging en strikt aan de regels houden een halve kilo bij! Resultaat maar -0,8 dus. Al met al ben ik nog erg zoekende of dit wel dé manier is. Ik mis ook mijn dagelijkse (over)dosis fruit, helemaal nu het lekker weer wordt. Maar een mens moet wat, dus tob ik nog even door. Op naar week 3!
MARGA
Doel: Doel?!? Wat voor doel?
Het niet hebben van een doel is eigenlijk heel irritant, want hoe weet je dan of er ook daadwerkelijk iets gebeurt? Ik heb mijn weegschaal dus toch maar gereanimeerd en wat blijkt: drie kilo zwaarder sinds ik er een jaar geleden op stond. Nou zegt dat op zich niets, misschien ben ik in de tussentijd nog wel zwaarder geweest. Evengoed, een dieptriest resultaat.
Het ging deze week redelijk. Ik ben een gezelligheidseter en het was deze week én weekend, verre van gezellig. Ik heb de afgelopen zeven dagen dus zonder al teveel culinaire overtredingen doorstaan. Maar wat een gedoe zeg! Een klodder pindakaas op een boterham kwakken is een stuk sneller klaar dan elke ochtend een salade choppen. Ik hoor je zeggen: “Doe dat dan de avond ervoor!”, maar de gedachte aan verlepte blaadjes in mijn toch al triestige lunch houdt me daarin tegen. Wat mis ik een lekkere boterham zeg. Als ik nu mijn broodtrommel opentrek, dan word ik uitgelachen. Door mijn lunch en mijn collega’s. De afterlunchdip blijft echter uit na de overdosis groente, dus mijn lijf is naast gevuld, ook gevoed kennelijk. Het voelt wel goed. Resultaat of niet, ik ga door! En beweging? Ach, na ruzie volgde een fijn goedmaakmoment (twee). Dat telt toch ook wel? Ondertussen appte coach Annemarie dat visualiseren dat je sport, ook goed is. Van al haar tips, paste deze me het beste.
IRENE
Doel: sporten! De rest komt dan wel.
Wat zat ik erover zeggen? Het was niet echt een geweldige week wat betreft sporten en lijnen. Op maandag moest bij mijn jongste zoon zijn neusamandel eruit gerukt worden. Dat viel ontzettend mee. De kleine jongen hoefde niet te huilen. Ik ook niet. Dus chocolade was overbodig. Het lukte me die dag zelfs nog om te gaan sporten.
De dagen erna werd het alleen maar slechter. Zoonlief voelde zich niet lekker. Voor mijn gevoel rende ik de benen onder mijn kont vandaan, maar eerlijk gezegd kwam er maar weinig uit mijn handen. Het liep gewoon niet. Toen ik eindelijk toch de moed verzamelde om weer naar de sportschool te gaan, sprak de instructeur mij bemoedigend toe: “Meestal duurt het minimaal acht weken voordat je verschil gaat merken.” Coach Annemarie gaf aan dat ik ook echt iets met mijn voeding moest doen. Maar dat is juist het probleem, ik doe er te veel mee…
Al met al niet echt opbeurend. Dus hebben we zondag de week uitgeluid met een borrel en barbecue. Niet goed voor de lijn, wel goed voor mijn humeur. De stand na week twee: niets er af, maar: ook niets er bij!
LOU
Doel: beter dan nu (en een nieuw touwtje).
Mijn doel is nog niet veranderd: het kan namelijk altijd beter dan nu. Ik heb inmiddels een resultatentouwtje (zie hier links) gemaakt; dat was een hele stap. Ik meet met dat touwtje mijn middel ter hoogte van mijn navel. Dat rood-zwart-rode streepje was mijn beginpunt vorige week (de rest van dat touwtje tot aan het zwarte puntje is dus mijn middel). Ik wil graag tot aan dat knoopje afvallen. Mooie knoop in ieder geval. Wel: zojuist heb ik gemeten. De eerste keer bleken er 2cm bijgekomen te zijn. Maar de tweede keer (iets harder aan ’t touwtje trekken): 1,5cm eraf!
Conclusie: Er zit te veel rek in mijn touwtje. Doel voor de komende week: een beter geschikt meettouwtje vinden (de oplaadkabel van mijn mobiel of zo; die rekt niet en raak ik ook niet kwijt). Bij deze dus mijn excuses: ik begin weer even opnieuw.
(Overige dieetzaken: eten ging goed; ik ben nu eenmaal goed in eten. Sport: 1,5 uur tennis, 1 uur wandelen, 20 minuten sjokken-wat-geen-joggen-mag-heten).
Woordje van COACH ANNEMARIE:
Ondanks al het gemopper lijkt het erop dat de dames allemaal daadwerkelijk serieus met hun dieet bezig zijn. Uiteraard gaat het ze niet snel genoeg, maar te snel afvallen betekent nou eenmaal jojo-en, dus daar heeft niemand wat aan. Als coach roep ik zo af en toe wat en ik knijp soms een oogje dicht. Langzamerhand komen ze er vanzelf achter dat gezond eten en veel bewegen eigenlijk heel fijn is. Ik kijk nu al uit naar de HVD-bikinishoot deze zomer. Ben benieuwd of de HMD-mannen dan inmiddels ook net zo Speedo-proof zijn als wij.
So far so (still not very) good. Volgende week weer een dieetupdeet!













Schrijf dat maar op je strakke buik, coach!
Bikini-shoot?!? Werkelijk, da’s een uitermate slecht idee, coach. Ik zou subiet met de hele actie stoppen als dat het ‘doel’ is. No way. Burkini-shoot alla, maar bikinishizzle, daar doe ik echt niet aan mee. Enige optie: shoot met een polaroid-camera met aansluitende rituele verbranding van de pics.