“Koop mij! koop mij!” knalt de vuurwerkfolder. Krijgt Kind normaal gesproken al een appelflauwte als ze haar rekenmachine moet gebruiken voor wiskunde, nu rekent ze vrijwillig alle aanbiedingen uit de folder uit het hoofd na.
Ik sta al op springen als ik de erotische namen van dat knetterspul lees: whistling moon missile, night blitz, whammy, stone hard, strato vector… Om de schade te beperken, vullen we een vuurwerklijst in op internet. Geen seconde verlaten haar ogen het beeldscherm. Hoe anders is dat als het pakket opgehaald kan worden. Omdat het toch niet eerder dan oudejaarsavond opengemaakt wordt, kan net zo goed haar moeder de plastic zak in de winkel ophalen. Easy does it.
Ons Kind heeft het afsteken van vuurwerk van kleins af aan meegekregen. Moeten normaal gesproken ouders hun kinderen afremmen (‘Die sterretjes zijn helemaal geen koudvuur!’) bij Kind was het precies andersom: ‘Je kan die sterretjes gewoon vasthouden, hoor.’ Nee,nee, stel dat het spetterde op haar hand. Ze keek liever toe hoe haar moeder ze vasthield. Met een stuk glas ertussen. En of ik er wel even figuren mee in de lucht wilde tekenen?
bron: commons.wikimedia (attribution to: Georg Slickers)
Vorig jaar had ik me een doosje rotjes toegeëigend. Ik vond ze er wel vreemd uitzien. Aan elk rotje zaten slappe witte vodjes. Fanatiek probeerde ik de rotjes aan te steken. Hoe ik ook stond te hannesen met aansteker en rotjes…vruchteloos. Rotje na rotje weigerde te ontvlammen. Ik ontstak ik woede en verpletterde nijdig de rotjes op de grond. PANG! PANG! Allemaal voltreffers! Uit gemakzucht was ik vergeten te kijken wat er op de verpakking stond: knalerwten… Zoveel herrie voor zo weinig moeite en maar een paar centen. Ik kreeg er gewoon zin in. Snel griste Kind het doosje uit mijn handen
We bestellen een samengesteld pakket, plus nog wat losse onderdelen. ‘Een veiligheidsbril…?’ foetert Kind verontwaardigd. Haar ogen schieten vuur zonder dat daar een aansteeklont aan te pas komt. Als ze iets achterlijk vindt, is het dát wel.
‘En papa dan?’ vraagt ze listig.
‘Ook een bril,’ zeg ik streng.
‘Weet hij dat al?’ informeert ze vals.
Tjakka, dag bestelling! Dan toch lekker geen donderslagen?
Wat! Dat haar moeder zo harteloos vals kan zijn…
Schoorvoetend gaat ze overstag.
Maar straks zal haar gezicht glunderen bij elke vuurwerkpijl die haar vader afsteekt.
Hieperdepiep…nog een paar nachtjes slapen en dan is het zover!
Doe mij maar zo’n doosje knalerwten.
Doe mij maar helemaal niets.