Sinds een tweetal maanden ben ik werkzoekende. In die tijd ben ik veelvuldig bezoeker van vacaturesites en mijn bezoeken aan LinkedIn grenzen aan het obsessieve. En waar ik ook kijk: Iedereen zoekt en biedt uitdagingen.
bron: pixabay
“Altijd op zoek naar een nieuwe uitdaging” – “wil een uitdagende baan” – “Deze uitdagende functie biedt….”
Serieus, mensen. Wat is er mis met gewoon werken? Het naar je zin hebben? Werken en daarnaast genieten van je leven? Wat hebben “we” met dat woord ‘uitdaging’? Ik begin er onderhand jeuk van te krijgen. Ook van mezelf trouwens. Want gevoelsmatig moet ik als vrouw in die hele hype van toenemende uitdagingen (en daaraan gekoppelde salarishoogte) mee kunnen draaien.
Meer, sneller, beter… dat kun je als vrouw minimaal zo goed als een vent, toch? Al jaren draai ik mee in een mannenwereld. Ik vertel mezelf dat ik dat kan, dat ik heel veel uren kan werken en tegelijkertijd voor mijn dochter kan zorgen. En op zich.. Kijkend naar mijn inkomen van de laatste jaren, mijn schat van een kind en het feit dat ik nog niet écht ingestort ben, klopt dat wel. Maar nu sta ik op een kruising. Op dit moment lijk ik twee banen bijna binnen te hebben, bijna, nog niet het hele proces is doorlopen, nog niet alles is rond. De ene weer in een mannenwereld en een extreem stoere functie. Goed salaris en veel uren. Grote naam op mijn CV. Hartstikke uitdagend. De andere in een hele andere omgeving, waarschijnlijk een mindere beloning per uur, óók een leuke baan, maar stukken minder stoer en die naam zegt echt weinig op mijn CV. Dilemma.
bron: pixabay
Of toch niet. Gisteravond leek de term “uitdagend” wel van mijn beeldscherm af te springen. Op een uiterst irritante manier. Alsof Sponge Bob in je oor staat te tetteren, zeg maar. Uitdaging hier, uitdaging daar. Gatverdamme. En opeens wist ik het. Krijg de rambam met al jullie uitdagingen! En sorry, strijdsters voor vrouwenemancipatie. Ik vind mijn leven leuk, maar dat wil ik ook graag zo houden. En ja. Werk is daar een onderdeel van. Maar mijn dochter net zo goed. En dat in balans houden is uitdaging genoeg.
Dus lieve werkgevers en werknemers.. Daag elkaar lekker uit zou ik zeggen! Ik hoop dat ik die ene baan rond krijg (Geld is niet alles, maar de hypotheek moet wel betaald worden) en dat ik dan gewoon kan genieten van een leuke baan én moeder zijn van een (pré) puber. En als ik dan een keer gebrek aan uitdaging heb duik ik wel een minirokje op uit de kast en daag ik manlief uit. Win-win.
