Online las ik een stukje over een vrouw uit Nibbixwoud die vorige maand een giftige schorpioen vond in haar handtas. Het beestje was waarschijnlijk in haar tas geslopen en snuffelde daar rustig rond tussen de verzameling spullen. HORROR!
Ineens bekijk ik mijn eigen buidel met hele andere ogen. In mijn tas zou zo’n verstekeling waarschijnlijk niet eens opvallen. Ik zou er pas achter komen als ik een fikse prik voel, terwijl ik mijn tas overhoop haal, op zoek naar mijn telefoon. Of naar mijn portemonnee, lippenstift, maandverband, flesje water, deodorant, sleutels, kauwgom, spiegeltje, lenzendoosje, oogdruppels, pleister, koekreep, paracetamol, stuk fruit, boodschappenbriefje, pen, notitieblokje etc..
Het is er een rommeltje. Voor de meeste ongemakken zit er wel iets in. Mijn eigen kleine, draagbare crisispakket. Toen een tijdje geleden een vriendin een luier nodig had voor haar dochter, bleek er nog eentje in mijn tas rond te zwerven. Terwijl mijn jongste toch al een behoorlijke tijd zindelijk is.
De meeste spullen zijn hier ooit terecht gekomen, omdat het mij ooit handig leek om het bij me te hebben. Als ik het er niet gelijk uit haal, is de kans groot dat het daar voorlopig blijft (en ik het vergeet). Totdat iemand het kan gebruiken of ik genoeg heb van de bende. Dan haal ik alles er uit. Het meeste verdwijnt gelijk in de vuilnisbak. Een heel klein gedeelte mag terug. Van zo’n opgeruimde tas kan ik genieten.
Voor zo lang het duurt. Want de eerstvolgende keer dat we naar een feestje gaan, lijkt het mij vast handig om een reservepanty mee te nemen. Als we naar het bos gaan, zijn droge sokken voor de jongens en wat te eten en drinken ook goed idee. En zo zit mijn tas binnen de kortste keren weer prop- en propvol.
Meestal steek ik zonder na te denken mijn hand in de tas op zoek naar iets. Het idee dat er een of ander vreemd ongedierte in de krochten van mijn handtas zou kunnen rond kruipen…. Brrr!!! Ik besluit gelijk de tas om te keren en het hoognodige er weer zorgvuldig in te gooien. Ik google ook even naar werkhandschoenen die ‘alles-bestendig’ zijn. Want opgeruimd, dat hou ik dus niet vol. Het kan ook nooit lang duren voordat ik met mijn hand weer onnadenkend naar iets ga grabbelen. Nu alleen nog bedenken hoe ik voorkom dat ik mijn nieuwe bescherming kwijt raak in de chaos die ik dagelijks met mij meesleep.
