Bron: mijn eigen bureau. Helaas :(
Dat daar op rechts vond ik vanmorgen op mijn bureau. Een brief met op de achterkant een stukje hardgeworden zacht. (U kunt op de foto klikken voor een vergroting. Maar ik raad het u niet aan).
Ik werd er spontaan onwel van.
Wat de hel was het? En waar komt het vandaan?
Geen idee.
Ik weet wél waar het naartoe ging.
Linea recta de oudpapierbak in. Toedeledokie. Geen haar op mijn hoofd die dat gore ding nog langer op mijn bureau wilde hebben.
Om diezelfde reden ben ik ook gestopt met het lenen van boeken uit de bieb. Na jarenlang boeken te hebben gelezen met shag tussen de bladzijdes, of meurend naar rook, of hond, had ik de spreekwoordelijke druppel te pakken. Een druppel bloed welteverstaan. Zó onsmakelijk. In mijn hoofd werd het natuurlijk nog erger. Was het een druppel uit iemands neus dan kon ik er misschien nog wel mee leven. Maar wat als het van iemands vinger kwam? Die net een tampon had verwisseld?
Ik bedoel maar.
Ik vind heel veel dingen goor.
‘Broken nail’ Bron: Een niet nader te noemen redactielid (eigen foto)
Mijn werkgever die aan mijn bureau zit bijvoorbeeld. Hij eet zoals een hond een bak voer kan aanvallen. Overal kruimels, hele stukken roze koek die in mijn toetsenbord verdwijnen. Eén keer lag er zelfs een stuk nagel op mijn bureau. Had hij er even afgetrokken en daar laten liggen. Ik dacht dat ik gek werd toen ik het zag.
Ook erg: mensen waarmee ik geen intieme band heb, die een hap van hun bitterbal nemen en het stukje dat ze in hun mond hebben gehad, nog een keertje in het gezamenlijke bakje mosterd dompelen.
Roos op de schouders van mensen.
Koeien in neuzen. Die je dan zo de hele tijd aanstaren vanuit dat neusgat. Dat je naar niks anders meer kunt kijken dan naar die koe.
Blote voeten met scheuren in de hiel, met kalknagels. En van die uitgegroeide nagellak. In Birkenstocks.
Een toilet binnenstappen waar een poeplucht hangt. En/of waar de wc-bril nog warm is van de voorganger.
Pashokjes met een zweetlucht.
In een hotelbed liggen en dan bedenken hoeveel mensen er al seks in hebben gehad. In hoeveel soorten DNA je ligt te slapen.
Of ’s morgens vroeg een dampende pot urine op je balie krijgen. Lekker tot aan de rand vol gepiest met ochtendurine. En dat er dan als kers op de taart tussen de schroefdraad van de pot een schaamhaar klem zit. Ik maak het mee hoor. Sterker nog: ik maakte het mee tijdens mijn eerste dag dat ik stage liep als doktersassistente, ooit, in het Krijt. Ik was in staat om weg te lopen en mijn net startende carrière op te geven om boswachter te worden.
Misschien had ik dat toch serieus in overweging moeten nemen…
