Bron: Pixabay
Ik heb getwijfeld of ik dit zou schrijven. Ik heb inmiddels namelijk gemerkt dat ook stukjes van een volledig onbekende blogster bij sommige mensen totaal in het verkeerde keelgat kunnen schieten. Maar er moet me toch wat van het hart. Gisteren, 5 april, was de eerste dag dat Nederlandse Turken voor of tegen de grondwetswijzigingen die Erdogan erdoor wil hebben konden stemmen. Ik heb geen verstand van politiek en van buitenlandse politiek nog minder.
Maar door alles wat ik heb gelezen, gezien en gehoord, vind ik Erdogan een enge man. Al is het alleen maar omdat hij openlijk zijn narcistische trekken toonde door het willen vervolgen van buitenlandse journalisten of komieken die hem ‘beledigen’. Zonder er ook maar een moment bij stil te staan wat voor invloed dat soort acties hebben op zijn imago in het Europa waar hij met Turkije tot toe wil treden, trapte deze Turkse Trump briesend politieke relletjes over onbenulligheden. Op de een of andere manier heeft dit mijn beeld veel meer beïnvloed dan de berichtgeving rondom de mislukte coup en andere nieuwsberichten.
Door ‘ja’ te stemmen, krijgt die man, als ik alle berichtgeving mag geloven, veel meer macht. En niet even, nee hij zou theoretisch zelfs tot 2029 aan kunnen blijven. En ik denk dat een eventuele opvolger dan dezelfde macht heeft. De grondwet is immers de grondwet. Als het ‘ja’ kamp wint, geeft de Turkse bevolking de macht volledig uit handen. Ze geven zich over aan iemand waarvan ze hopen dat hij het beste met hen voor heeft (of voor wie ze zo bang zijn, dat ze niet tegen durven te stemmen).
Ik begrijp niet waarom iemand dat vrijwillig zou doen. Zelfs al zou die man echt alleen maar goede dingen gedaan hebben, waarom zou je zoveel macht aan één persoon willen geven? Waarom het risico lopen dat iemand daar vroeg of laat misbruik van kan (en gaat) maken? Ik hoop – waarschijnlijk tegen beter weten in – dat de stemming eerlijk verloopt. Zonder gesjoemel met stemmen en zonder intimidaties. En dan hoop ik dat de nee-stemmers in de meerderheid zijn. Ik hoop dat de Turken kiezen voor vrijheid.
Hier kan niemand boos om worden. Ik deel je zorgen en ik weet Zeker dat er ook heel veel mensen van Turkse afkomst (hier en in Turkije) dezelfde zorgen hebben over deze kwestie.