Bron: Pixabay.com
Moeder begint de krappe tent een beetje zat te worden en vraagt zich af wat mensen die thuis alles hebben, überhaupt bezielt om in zo’n krappe tent te gaan creperen.
Ze wil deze mijmeringen net delen met man en kids als er een auto stopt. Ha, nieuwe buren, gezellig! Een blik op het nummerbord leert dat het geen Nederlanders zijn en teleurgesteld veert moeder weer terug.
Uit de kleine auto komen een man en vrouw en hun vier kinderen. Hoe zij gaan kamperen is een volkomen raadsel, aangezien de auto al vol zat met nageslacht. Er wordt echter door de kinderen een kleine tent uit de auto getoverd en opgezet. De ouders spreiden een kleed uit en er wordt een tasje spullen uit de auto gehaald. De kinderen rollen in de tent een paar matjes uit en binnen een half uur is het gezin klaar voor hun vakantie.
De buurvrouw begint op het éénpits gasstel iets te koken en de kinderen vermaken zich ondertussen met… niets…?! Moeder werpt een blik op haar uitpuilende tent en haar zoon die niet kan kiezen of hij een filmpje moet aanzetten op zijn portable dvd-speler, muziek gaat luisteren op zijn tablet of toch maar weer een spelletje gaat doen op zijn Nintendo. Buiten de digitale wereld kan hij nog lezen, knutselen, kleuren of een bordspelletje doen. Zich vermaken met niets? Dat wordt een hele uitdaging.
Moeder schaamt zich voor haar eerdere gedachten. Onze woontent met bed en houten veranda primitief? Het is een waar paleis vergeleken met het onderkomen van de buren!
“Schat, ga maar even vragen of ze ons kookstel willen lenen, dan hoeft die vrouw niet op de grond te zitten koken.”
Vader dribbelt gedwee naar de buren.
“Ciao, ahum, kuch, would you like to borrow our cookingdinges, so that you not have to cook on the ground. Yes?”
Wat hieraan vooraf ging: Campinglife (5)
