Het was weer eens zo ver: de raad der oudsten kwam bijeen om te vergaderen over de HVD-dorpsperikelen. Dit keer was Stadskasteel Oudaen in Utrecht de klos. Maar met een twee maanden geleden gemaakte reservering hadden ze in ieder geval genoeg tijd om het personeel psychisch voor te bereiden op de komst van ons losgeslagen tiepmiepen. Helaas kon Diana er dit keer niet bij zijn. Ze werd hevig gemist :'(
De meeting begon met de obligatoire wijnproeverij. De witte en rode Cabernets vielen duidelijk het beste in de smaak. De bitter lemon ook: die smaakte verbazingwekkend identiek! Amoorah kwam wat later naar binnen stuiteren en had duidelijk berenhonger. Het laatste broodje op de plank werd dan ook direct dubbelzijdig van een 1cm dikke laag kruidenboter voorzien. Ons botermeisje!
Kliefje stiftte zorgvuldig haar lippen met haar lippenstift namens ‘foreplay’ (voorspel), waarna ook de overige lippenstiften besproken, beroken en geproefd werden. De belangrijkste zaken in het meeting-leven het eerst. Onder het mom van ‘welke essentiële zaken neem je nog meer mee naar een meeting?’ werd de rest van de inhoud van de handtassen vakkundig op de tafel uitgestald: gewichtsreductiepillen, lippenstift, haarsmeersel, vingerpleisters, lippenstift en lenzenvloeistof. Oh, en had ik al lippenstift gezegd? Een vrouw kán niet zonder.
Een eerste poging tot serieuze bespreking ging jammerlijk ten onder in de spareribs, de dorade in zoutkorst, de champignonpenne en de bietenkikkererwtenburgers. En praten met je mond vol mag nu eenmaal niet. Tenminste, als het over de ernst van het bloggen gaat. Want de mangopiemels van mannen die hun zelf gesoldeerde cockring er niet meer af krijgen, balzakwratjes die met een loep gezocht moesten worden (“Ik zie niets!”), massage-cliënten met oneerbare voorstellen, totaal mislukte dating-kandidaten en mannen met vastzittende dildo’s konden natuurlijk prima tijdens het eten ‘verwerkt’ worden.
Deen, onze lactose-werende veganista, liet de ober lekker draven.
“Is de mayonaise ook échte mayonaise? Van ei en plantaardige olie?”
“Momentje, even checken.”
“Is die raita melkeiwithoudend?”
“Momentje, even checken.”
“Wat is Omelette Siberienne? Wat zit daarin?”
“Momentje, even checken.”
“Zit er echt vis in die vis?”
“Momentje, even checken.”
De man kwam vanavond in ieder geval aan zijn noodzakelijke bewegingspensum. Maar toegegeven: we hebben hem niet één keer horen zuchten! Althans, niet op hoorafstand.
Inmiddels hadden we zo goed als niets besproken van wat er besproken moest worden. Maar eerst was het tijd voor koffie. Bij haar latte ontdekte Amoorah een mini-chocolatechip-cookie met een hap eruit.
“Eh, heeft u misschien ook muizen in de keuken?”
“Momentje, even checken…”
Waarna de goede man met een heel schoteltje cookies aan kwam draven. De schat.
“Ik kan nog steeds een spagaat!”
Lou in haar gebruikelijke opschepmodus.
“Zien!”
“Hier?”
“Plek zat. Hop!”
Dat werd ‘em dus niet. Er zaten al te veel oude mannetjes vol ontzetting te staren. Maar dat onze danseres Annemarie simpelweg verlicht en verheven is qua lenigheid, stond voor ons mederedactieleden als een paal boven water. Toch blijft ze altijd heel aards: ze heeft weliswaar – naar eigen zeggen – soms een stijve rug, maar die is alleen stijf in vergelijking met ándere lenige mensen. De oude man (zie foto) zou een moord doen voor zo’n gestroomlijnde stijve rug.
Na alle noodzakelijke aangelegenheden (zie hierboven) doorgenomen te hebben, kwamen we eindelijk aan de core business toe: Hoe Vrouwen Denken! Dat hadden we ook nog niet laten zien vanavond…
“Ah joh, stuur morgen maar even een email met alles. We zijn het sowieso wel eens. Toch?”
Klaar!
Altijd weer fijn, vergaderen met vrouwen. Eitje!!
NB: Stadskasteel Oudaen is echt geweldig, ook als je er gaat ‘vergadereten’ met een aantal veeleisende ladies.
Lekker eten, prachtige locatie, tof personeel.
We maken er bij deze ons stamkasteel van.
