Vandaag is het onze verjaardag.
Het ‘nieuwe ‘HoeVrouwenDenken (HVD) is alweer acht jaar oud!
8!!!
Jaja!
Lang zullen wij leven,
Hiep hiep hoera!
Op 1 februari 2016 herrezen we uit de as, schreven stukken als bezetenen. Spiegelden, reflecteerden, mijmerden, laboreerden, rijmden en oreerden. Lange lijsten van enthousiaste gastschrijfsters en gedreven redactieleden. Dat was ooit. Toen blogging nog “in” was. Nu, anno 2024, moet alles blijkbaar visueel zijn. Video’s, vlogs, reels, pica’s, podcasts, shorts en snaps – dát is wat men wil. En dat is dan ook alles wat nog gezien wordt. ‘Content’ die zo niet eens zou mogen heten, eeuwig onderhevig aan het dilemma “to AI or not to AI”. Vluchtig in elkaar gesleutelde, liefst audiovisuele, hapklare brokken. Niet te lang, want de aandachtsspanne is allang tot een minimum geslonken.
Geschreven tekst?
Booooring!!
Logisch, want al die met behulp van AI in elkaar gesleutelde SEO-meuk, doorspekt met pop-ups en ads, is zo plat en cliché als de pest. Dat wil toch niemand voor de lol lezen?
“Tien manieren om je anus nog beter te bleken!”
“Doe deze test om jouw IQ te meten!”
“Twintig symptomen die erop wijzen dat je dement aan het worden bent!”
“Met deze hack krijg je je ultra-gore afvoerputje wél weer open!”
Pure bagger. Altijd voorzien van een dik, vet uitroepteken.
Het is duidelijk: het tijdperk van het geschreven woord loopt op zijn einde.
Gelukkig hebben we, ondanks die trieste tekstuele noodsituatie, hier op HVD nog stééds een select clubje van fijne dames die het amuserend schrijven nog wél hoog in het vaandel dragen. Vrouwen die schrijven omdat ze daar lol in hebben. Niet voor de clicks, maar puur voor het eigen plezier. Omdat ze wat kwijt willen. Omdat hen wat dwars zit. Of omdat ze iets van de daken willen schreeuwen.
Al die dames (en jullie weten zelf wie jullie zijn) wil ik bij deze heel, heel hartelijk bedanken voor hun nimmer aflatende inzet. Ik ben zó blij met jullie! En zo lang het geld voor hosting en domeinen nog niet op is, gaan we gewoon gestaag door. Misschien levert die lange adem toch ooit nog iets op. Ik wil namelijk minstens die 10 nog halen. Maar nu eerst op naar de 9.
Bron: HoeVrouwenDenken (LB)
Voel jij je in deze tijden van tekstarmoede geroepen om toch ook eens iets te schrijven? Stuur ons dan een mail (redactie apenstaartje hoevrouwendenken.nl)!
