De laatst
e tijd ben ik zoekende. Zoekende naar wat ik eigenlijk wil. Welk beroep past bij mij en gaat mij gelukkig maken. Ik zoek het hele internet af naar opleidingen die mij interessant lijken en die ik aankan. In het wilde weg zoeken, is toch best lastig. Het wil niet echt vlotten.
Tot het moment waarop ik op de site van de LOI ineens op een cursus Emotie-eten stuit. Dit kan ik, is het eerste wat ik denk. Dat doe ik namelijk al jaren. Zonder diploma. Ik heb echt nooit geweten dat het beter is om hier eerst een cursus voor te volgen. Misschien ben ik wel een natuurtalent!
De cursus is zowel thuis als klassikaal te volgen. Klassikaal is een beetje duurder, maar ik ga er vanuit dat wij, cursisten, dan een sterrenkok tot onze beschikking hebben. Eentje die voor ons een 8-gangen-maaltijd bereidt, terwijl wij onderuitgezakt op onze stoel een film aan het kijken zijn. Niet zo maar een film natuurlijk, nee, de beste tranentrekker die er op dat moment is.
Terwijl de eerste neuzen worden gesnoten en tranen worden weggeveegd, zal de leerkracht met een schaal rondgaan. Met daarop glaasjes Jägermeister en voor iedere cursist minimaal twee flinke stukken amethist chocoladetaart. Het bestaat echt, zo’n taart. Bijna te mooi om op te eten. BIJNA. Het is wel chocola waar we het over hebben; dat gaat altijd op. De leerkracht zal zich de benen onder de kont vandaan moeten lopen, want de luxe hapjes moeten in een hoog tempo weg worden geschranst.
Het zou onrealistisch zijn als tijdens deze opleiding alleen het dure eten wordt aangeboden. Ik verwacht minstens ook een module die ons inwijdt in de kunst van het snaaien met een zo goed als lege voorraadkast. Onder professionele begeleiding gaan we leren wat er te halen valt uit een pot pindakaas. Hoe we bonbons maken van restjes boter en hagelslag. En welke combinaties, hoe vreemd ze ook lijken, wel kunnen en welke absoluut niet. Bijvoorbeeld een lepel Nutella met slagroom: dikke duim. Kaas met chocolade: no way. Alhoewel die laatste optie tegenwoordig steeds populairder lijkt te worden.
Zo is het natuurlijk met alle principes in de voedingsleer: wat vandaag absoluut niet mag, kan morgen ineens aangeprezen worden. Er zal na het behalen van het diploma dan ook duidelijk geïnstrueerd worden dat halfjaarlijkse bijscholing noodzakelijk is. Met het papiertje op zak ben je in staat om snaai-menu’s samen te stellen voor allerlei verschillende emo-eters: de zoetekauw, de eet-alles-samen-met-je-tranen binge eater, de hartige eter, de jan-modaalsnaaier etc.. Maar vooral menu’s om heel dik te worden.
Ik zoek nog even verder.







