Ook jij eet insecten! Ja, echt.
Die handvol spinnen die je in je leven ’s nachts naar binnen snurkt (broodje aap, I know) even buiten beschouwing gelaten, eet je dagelijks maden, vliegeneieren, fruit- en rouwvliegjes, mijten en een hoop insectenfragmenten. Naast alle haren, huidpartikeltjes, uitwerpselen, en bloed natuurlijk.
Het is volledig normaal: in de voedingsindustrie bestaan al sinds jaar en dag afspraken over de hoeveelheid insecten die voedselproducten mogen (!) bevatten. Een kleine selectie:
100g maismeel: 2 insecten (vermalen)
100g tomatensaus: 30 vliegeieren en/of 2 maden
100g tarwemeel: 125 insectenfragmenten (partikeltjes)
100g bessen: 1 insect
100g chocolade: ca. 80 insectenfragmenten
100g mais in blik: 2-3 stuks larven van ca. 1mm
In een grote zak diepvriesbroccoli zitten gemiddeld 60 bladluizen, in 200 gram tomatenketchup minstens 3 fruitvlieglarven. Je bakje champignons? Gemiddeld 74 mijten. Met een handjevol rozijnen stop je gelijk ook 34 meegedroogde fruitvliegjes in je mond. Twintig kersen van de boom: minstens 10 maden. Lekker! Gek op roze koeken? Neem nog een hapje schildluis! Die arme beestjes worden namelijk vermalen tot E120: de voedingskleurstof karmijnrood. Daar! Op je koek! (Geen broodje aap).
Het is dus volledig normaal dat je dagelijks – grotendeels onbewust – insecten eet. Maar waarom vinden veel mensen het dan nog steeds weerzinwekkend om ze opzettelijk te eten? Als nieuwe voedingsbron? Aboriginals doen het al sinds jaar en dag: lekkere gigantisch vette maden, die klaarblijkelijk delicaat naar noten smaken. Kijk daarvoor ook eens >> deze documentaire <<. Mooie beelden!
Er leven zo’n 1400 verschillende soorten voor de mens eetbare insecten op onze aardbol. Hartstikke gezond en boordevol eiwitten. En ze vermeerderen zich razendsnel, dus is het een ideale voedselbron voor de mens. Eén nadeeltje voor ons hier: van al die eetbare insectensoorten leeft maar 2% in Europa. De rest leeft in Afrika (38%), in Azië (24%) en op beide Amerikaanse continenten (ook 24%) [bron van al het voorgaande: duurzaaminsecteneten.nl].
Sprinkhanen, wormen, mieren, kakkerlakken, kevers, maar ook libellen, schorpioenen, tarantula’s: allemaal prima eetbare én erg smakelijke bugs. Zeggen ze. Ik heb enkel ooit een keer meelwormen gegeten. Best te pruimen. En een paar vliegen, tijdens het fietsen. En ook een keer een alligator-steak, maar da’s geen insect (wel lekker: smaakt als kip). Oh, en slakken. Die heb ik in mijn jeugd ooit een keer moeten proeven. Eentje. Daarna moest ik overgeven. Die hoef ik dus niet meer.
De rest wil ik echter allemaal nog wel eens proberen. Waarom ook niet? Eetbaar is eetbaar. En ik eet nu eenmaal graag. Ik denk dat ik binnenkort eens een assortiment kriebelvee ga bestellen en testen (verslaggeving volgt dan natuurlijk ook). Iemand een voorstel welke ik in ieder geval moet proberen?
Tegenwoordig kun je de hele insectenmenukaart namelijk gewoon online bestellen. De keuze is groot, de manieren van toebereiding ook. Op de volgende verjaardag serveer je dan met een brede glimlach Crickets Sour Cream & Onion, BBQ-larven en gechocolateerde schorpioenen. Je vrienden schotel je tijdens een etentje heerlijke, gluten-vrije zijdewormpasta voor, met een crispy 4-bug kebabje erbij. En op je werkjubileum maak je de blits met gezouten tarantula’s en Chinese roodhoofd-duizendpoten op een stokje.
Ik wacht er nog maar heel even mee. Voorlopig houd ik het op kannibalisme: daarnet nog een delicieus stukje huid meegeschaafd voor op mijn broodje kaas. Al die insecten liggen sowieso vast ook binnenkort bij de Appie in de schappen. Tussen de tamme kastanjes en de erwtjes. En tussen de stronken luizen-broccoli en mineervlieg-prei natuurlijk.











Het gaat vooral om het uiterlijk volgens mij. Jaren geleden volgde ik een opleiding en daar werd bij de lunch ook allemaal van dat “lekkers” aangeboden, maar de schalen raakten bepaald niet leeg. Het ziet er gewoon vies uit. Het lijkt me slimmer als de industrie er burgers en schnitzels van maakt, dan stappen mensen makkelijker over de drempel. Denk ik.