“Ik ben gewoon een ananas.”
Haar ogen schieten even snel naar mijn gezicht om te kijken hoe ik daarop reageer, om vervolgens weer weg te dwalen door de rest van de kamer.
“Ja,” zegt ze, blijkbaar een mening gevormd hebbend over mijn gezichtsuitdrukking die ze in die halve seconde meent gezien te hebben, “dat is mijn hele leven al. Een ananas tussen appels en peren.”
Die metafoor blijft hangen, want ik begrijp meteen wat ze bedoelt. Ik voel de diepgang achter haar woorden en hoeveel het voor haar betekent om dit hardop tegen mij te zeggen. Ze spreekt over de gewoonte van mensen om voor het bekende te kiezen. Appels en peren zijn simpel. Ze zijn makkelijk te hanteren, ongecompliceerd en hebben niet veel voorbereiding nodig. Een snelle hap en hup, je gaat weer verder met je dag.
Maar de ananas, die wordt over het hoofd gezien. Het kost wat meer moeite om hem te snijden en schoon te maken. Een beetje gedoe met die stekelige schil, dat klopt. Maar o, de beloning! Een zoet aroma, een sappige textuur. Het is een explosie van smaak die je niet snel vindt bij een alledaagse appel of peer.
Helaas laten we de ananassen vaak links liggen. Te veel gedoe, te veel moeite, te veel onbekendheid. De bekende weg, de simpele keuze, lijkt aantrekkelijker. De ananas blijft onaangeraakt, achtergelaten in de schaal, wachtend tot iemand de moeite neemt om hem te ontdekken.
En is dat niet hoe we soms ook naar mensen kijken? We houden van het bekende, het vertrouwde. We willen dat iedereen hetzelfde is. Zodat er duidelijkheid is. Zodat we weten waar we aan toe zijn. Zodat we gewoon allemaal met onze kop onder het maaiveld kunnen blijven. Maar in die focus op het vertrouwde vergeten we soms degenen die wat meer inspanning vereisen om te leren kennen. Degenen met verhalen die ons kunnen verbazen, met smaken die we nog nooit hebben geproefd.
Dus laten we eens wat vaker een ananas kiezen uit die fruitschaal vol appels en peren. Ja, de appels en de peren zorgen ervoor dat we ons veilig voelen. Maar wie weet welke smaken en ervaringen we zullen ontdekken als we die moeite nemen!
Dat je open staat voor de ananassen betekent niet per se dat jij uit je comfortzone moet stappen. Het gaat erom open te staan voor anderen, voor wat zij te bieden hebben. Soms hoef je niet moediger te zijn, maar simpelweg nieuwsgieriger.
bron: eigen creatie via synthesys.live (AI images)
