Bij Tara aangekomen verraste ze me. Ze lag in het bubbelbad en ze vroeg of ik misschien zin had om bij haar in bad te komen liggen. Dat liet ik mij geen tweede keer zeggen en voordat ik het wist zat ik naast haar. Ik kon haar naakte lijf prima zien. Meteen begreep ik waarom Michiel voor haar gevallen was.
Heel lang konden we echter niet badderen, dus heb ik uiteindelijk niets anders gedaan dan mijn haren en mijn lijf wassen. Brave ikke. Maar, om eerlijk te zijn, toen Tara een compliment gaf over de vorm van mijn borsten, voelde ik mij toch een beetje opgewonden worden. Gek, hè?
We gingen samen naar een goed restaurant. Beiden in een lekker spannend niemendalletje. We konden de wereld aan.
Dat lag wellicht ook wel aan de glazen wijn die we in bad hadden gedronken. Tara had gereserveerd en ik moet zeggen: ze had een prima tafeltje geregeld! We zaten niet al te beschut en precies daar waar we de zaak goed in de gaten konden houden.

bron: commons.wikimedia, photo by Courtney, CC Licence 2.0
Net toen ik mijn kreeftensoepje naar binnen werkte, zag ik vanuit mijn ooghoek George Clooney binnen wandelen. Met Steven Spielberg daar achteraan! Gelijk slokte ik mijn glas wijn leeg en bestelde er nog maar eentje. Moed indrinken. Ik weet dat George mij ooit heeft ontmoet, toen hij voor een van de Ocean-films in Amsterdam was. Dus ik had een goede reden om even ‘hi!’ te zeggen. Maar eerst nog een litertje wijn. En nog een beetje meer verdrinken in de Bambi-ogen van Tara.
Tara en ik giechelden nog een uurtje de zenuwen weg en toen heb ik de stap gewaagd. Ik ben naar George en Steven gewandeld. Tenminste, ik dééd alsof ik richting het toilet ging en terloops George herkende. Verrast was ik! Want hij wist nog precies wie ik was. En hij begon een heel verhaal over Anton Corbijn en Thekla Reuten, met wie hij “The American” maakte. Steven kon alleen maar bevestigend knikken. Volgens Steven is Anton een briljante regisseur, maar krijgt hij niet het publiek dat hij verdient. Boeien! Het gaat over mij! Niet over die stomme Thekla, met haar immer perfecte haar!
Ik wilde nét gaan vertellen over mijn reis naar de VS, mijn wensen en dromen, toen George ineens begon over wannabe actresses die naar Amerika reizen, in de hoop eindelijk beroemd te worden. Dat talent in een klein land in Europa nog lang niet wil zeggen dat je dan ook de kwaliteiten hebt om het in Hollywood te maken. Dat je dat kan vergelijken met een leuke amateurspeler uit een of ander dorpje, die vervolgens denkt het ook wel even in de grote stad te gaan maken.
Dat was een domper. En onvoorstelbaar maar waar: ik hield mijn klep. Snel nam ik afscheid en liep ik terug naar prachtige Tara. Teleurgesteld. En zonder een volgende stap.






