bron: pixabay.com
Online dating, ik deed dat zo’n 15 jaar geleden. Het was nieuw, een taboe zelfs. Wie vertelde te daten via internet, werd voor kneus of versleten. Zeker als vrouw.
“Je gaat toch niet met een wildvreemde uit?!?”
Zeker wel! Het was juist fantastisch om op die manier nieuwe contacten maken. Op enkele dating bloopers na ben ik ontzettend leuke mannen tegengekomen. Ik ben zelfs een poosje aan een man ‘blijven hangen’ en een voormalig date is nog altijd een goede vriend.
Er is sindsdien veel veranderd. Goedkope en zelfs gratis datingsites overspoelden het internet en met de sfeer veranderde het publiek. Al ver voor het swipen op Tinder was ik afgehaakt, daar kan ik niet over meepraten. Toch is ook verbazingwekkend veel hetzelfde gebleven. Uit nieuwsgierigheid heb ik nog eens wat profielen op diverse sites door gescrold. Ik stuitte op het profiel van een kantoortijger. Hij wilde een intelligente vrouw waar hij mee gezien kon worden, die zich wist te presenteren in betere kringen, een prinses was in de keuken en een hoer in bed. “Zo,” dacht ik hardop, “zal ik m’n CV sturen of ‘m gewoon keihard uitlachen?” Met zulke eisen moet je zelf ook wat te bieden hebben, dus ik nam zijn profiel en foto even door. Wát een droeftoeter. Heeft duidelijk nooit helemaal kunnen verwerken dat Sinterklaas niet bestaat.
Wat ik die avond verder aan profielen aan me voorbij zag trekken, was uiterst vermakelijk. Ik heb met een borrel gevierd dat ik aan dat circus niet mee hoef te doen. Een vriendin vertelde me later dat jongeren nu juist massaal op Tinder of afgeleiden daarvan zitten. Ze kunnen nauwelijks nog op een andere manier contacten leggen. Áls er dan een date komt, is het vaak ongemakkelijk. Want hoe moet je eigenlijk praten als je gewend bent om in slang, afkortingen en turbotaal te typen? Bellen is al eng, maar een real life gesprék? Holy shit! Je kunt slechts hopen dat het niet zo erg is… Nee dan liever als een online geest zo vaag blijven.
Ik heb me laten vertellen dat de leeftijd voor ‘de eerste keer’ oploopt. Daten is een experiment om wat ervaring op te doen, maar het ultieme doel is huisje-boompje-beestje. Het is de nieuwe preutsheid. Douchen met je klasgenoten na gym? Ja, dááhaaag, dan toch tenminste in je ondergoed.
Na ‘ghosting’ schijnt nu ‘submarining’ het nieuwe spel in datingland te zijn. De date waar je inmiddels verliefd op aan het worden bent en die doet voorkomen dat het allemaal geweldig is en een relatie met je aan wil gaan, verdwijnt opeens uit beeld. Ghosting? Nee, submarining! Floep, ondergedoken. Maar dat betekent ook dat je date na verloop van tijd doodleuk zonder aankondiging weer op komt dagen, keer op keer. Alsof er niets aan de hand was. En jij wordt geacht ook te doen of je het volkomen normaal vindt. Het is blijkbaar een trend en heeft dus een naam.
Dit gedrag is natuurlijk van alle tijden, het nieuwe is dat het nu eerder regel dan uitzondering is. Precies omgekeerd dus. Een naam had submarining trouwens decennia geleden al. Toen heette het nog gewoon ‘huftergedrag’.
