Ik word oud. Nee, sterker nog: ik bén oud. Ooit heb ik me heilig voorgenomen om bij te blijven en geen generatiekloof te laten ontstaan tussen mij en de generatie van mijn kind. Ik kan inmiddels rustig zeggen dat ik daarin volledig heb gefaald. Dat werd vorige week al duidelijk tijdens ons bezoek aan het Tina-festival waar tieners en hun moeders rijen dik in de rij stonden voor YouTubers waar ik nog nóóit van gehoord had en waar ik ook serieus niet in geïnteresseerd ben. Om maar niet te spreken van het enthousiasme van dochter voor bands als Broederliefde.
En mocht ik na vorige week nog aan deze kloof getwijfeld hebben, dan is die twijfel nu voorbij. Deze week was daar namelijk opeens de break-up van Enzo Knol. Ik loop niet zó ver achter dat ik echt niet weet wie Enzo is, maar de hele hype rondom die gast snap ik dan weer niet. Nu heb ik altijd wel moeite met hypes gehad. Ik was ook nooit een gillende en flauwvallende bakvis die helemaal van de kaart was, omdat haar favoriete zanger, zangeres of boy band in de buurt was. Ook hoorde ik niet bij de tieners die hun hun leven wilden beëindigen wanneer een zanger hun favoriete groep verliet, of stopte met zingen. Ik vond en vind het hooguit jammer als een TV- of Netflix-serie afgelopen is, maar dan vooral omdat ik dan weer de moeite moet nemen om wat anders te zoeken.
Maar goed, deze week stond opeens mijn tijdlijn bol van die break-up van Enzo. Volwassen nieuwssites zoals RTL rapporteerden over de relatiebreuk. Moeders verklaarden zonder gène dat de wereld van hun dochter was ingestort. Alhoewel ‘volwassen’, als ik zie hoe een RTL journalist een staaltje riooljournalistiek laat zien rondom het Hennis-Mali debacle, is het misschien niet zo raar dat ze dit bericht als nieuwswaardig zien. Maar ook sites waarvan je méér zou verwachten, zoals de NOS, verlaagden zich tot het brengen van dit bericht.
Breuk Enzo Knol en Dee: 'Een hoofdpersoon gaat weg, dat moet je uitleggen' https://t.co/RIuqpRrDqi
— NOS (@NOS) September 29, 2017
Van dochter hoorde ik er gelukkig niks over en ik heb niet het idee dat haar leven is ingestort. Maar toen haar vriendinnetje gisterochtend de auto instapte, was het eerste wat ik hoorde: “Enzo en Dee zijn uit elkaar.” Prompt antwoordde de ander: “Ja, ze konden elkaar niet meer geven wat ze nodig hadden.” Ik heb nog net niet gekotst achter het stuur en heb wijselijk mijn mond dicht gehouden.
Maar het is een feit. Ik ben oud en kan me niet inleven in de ‘jeugd van tegenwoordig’. En daar kan ik mee leven. Als ik mee moet in deze gekte om bij te blijven, laat ik gráág een kloof ontstaan. Een hele grote ook nog. Waar ik meer moeite mee heb, is dat bovengenoemde media deze onzin brengen alsof het serieus nieuws is. Vroeger had je voor dit soort berichtgeving bladen als de Privé en Story. Van die bladen die je, als je jezelf een beetje respecteerde, niet kocht, maar die je dan bij de kapper of de tandarts toch stiekem wel eens doorbladerde.
De NOS was voor berichtgeving rondom politiek, natuurrampen, wereldwijde economische ontwikkelingen, oorlogen… oftewel zaken van enig belang. Dat zij nu ook dit soort nieuws brengen, verandert mijn wereldbeeld toch wel enigszins. Zijn we met zijn allen tot dit niveau gezakt? Je zou kunnen zeggen dat mijn wereld nu ook een beetje is ingestort.
Dankjewel hè, Enzo?








Zo te lezen ben ik verder “weg” dan jij.
Ik had voor dit artikel nog nooit van Enzo of Dee gehoord.
Het spijt me oprecht dat ik je wijzer heb gemaakt. ;) Compleet nutteloze kennis!