bron: pixabay
Een ronkende roestbak komt achter mijn blauwe bolide tot stilstand. Heel de buurt kijkt uit het raam en ziet dat mevrouw Kakelbont bezoek krijgt. Om half negen in de ochtend? Dat mens doet anders voor de middag de luiken niet open.
‘Best vroeg, half negen,’ valt de nieuwe huishoudelijke hulp met de deur in Huize Kakelbont. Komt het uit als ze voortaan een half uur later begint? ’s Ochtends komt ze namelijk moeilijk op gang. Hoe laat drinken we straks koffie? Ik moet haar wel een beetje ontzien, want ze verkeert in een onevenwichtige levensfase en ze is moe. Ze werkt trouwens voor het geld, hoor, niet omdat ze schoonmaken een aangename tijdsbesteding vindt. Thuis doet ze het sporadisch; ze zit liever.
Ja, “niet lullen, maar poetsen,” ze hééft ervan gehoord, maar in een iets andere woordvolgorde, kan dat kloppen?
We verdelen de taken.
In de keuken sopt ze de vloer, en haalt daarna dezelfde lap over het aanrecht. Ja, in die volgorde. Ze is anderhalve meter hoog en met de swiffer in de hand komt ze tot ongeveer 1 m 75. Dat is lang zat, vindt ze zelf, want waar zij niet bij kan, wonen ook geen mensen.
Ik reik haar het keukentrapje aan, en vraag of ze alsjeblieft de boekenplanken in Kinds kamer wil stoffen.
Hoezo? Boeken hóren stoffig te zijn! Worden al die dikke pillen gelezen door een puber? Dat kan niet gezond zijn.
Persoonlijk kijkt zij liever naar Tell Sell.
En sjonge, wat een openbaring dat je plinten kunt stoffen. Daar zou zij uit zichzelf nooit opgekomen zijn.
Wat vind ik van haar idee om buiten in de zon koffie te drinken? Als ik nou even de stoelen droog maak, schenkt zij de koffie in.
Haar billen raken amper de stoel of haar emoties zijn nog nauwelijks te dresseren. Ze heeft dringend een sociaal werkster luisterend oor nodig: ze heeft ruzie met haar zus, mot met haar moeder, en is boos op haar broer. Haar kat moet een klysma en had ze al gezegd dat ze zo vreselijk moe is? Hoeveel gevulde koeken mag ze? Ze heeft trek gekregen van dat stoffen en soppen, en ze moet straks ook nog stofzuigen…
Een uur later trekken dieseldampen langzaam weg. Godzijdank heb ik een week om bij te komen van ons wonder van zegenrijke hulpvaardigheid. Vraag niet hoe, maar we hebben het samen een jaar uitgehouden. Sinds kort heb ik een Koerdische hulp. Ze is net een klein poetsend kaboutervrouwtje en een schatje.
bron: pixabay
Heee, die ken ik. En dan was er nog de jattende hulp, de hulp die het maar belachelijk vond dat ik het niet zelf deed, de hulp die stelselmatig dingen vergat en de hulp die mijn planten om zeep hielp. Gelukkig had ik ook de lieverd die altijd nog wat extra deed, de schat die altijd op tijd was en de geweldige met oog voor detail. Het blijft lastig..
Jij hebt aardig wat hulpen versleten (-:
En dan ook nog eerst zelf het huis opruimen voordat de hulp komt omdat je je anders schaamt…
Dank je voor je reactie!
“morgen komt de poets, zullen we vanavond even opruimen”, zei vriend toen ze voor het eerst langs zou komen. Ik heb heerlijk gelachen en ben op de bank geploft ?
Misschien is bij ons het grootste voordeel van het hebben van een Hulp wel dat we minder rotzooi maken omdat we nooit zin hebben om de avond voordat ze komt op te ruimen