bron: pixabay.com
Kun jij goed niks doen? Dus niet een boek lezen of naar de tv kijken of in je neus peuteren, maar echt stil zitten in een stoel? Ik niet, maar ik ben vastbesloten het te leren.
De eerste stap voorwaarts om uit de greep van mijn CVS-aanval te komen, is een goede balans vinden tussen lichaam en geest. Ik ga aan de slag met onthazen. Een hele klus! En hoe begin ik? Toeval bestaat niet, want bij de kringloopwinkel ligt een geschikt boek voor maar 75 cent. Ik krijg sterk de indruk dat alle dorpsbewoner het geheim reeds ontsluierd hebben, want het boek ziet er verfrommeld uit. Ik moet mijmeren, lees ik.
Ik dacht dat dat woord was uitgestorven, maar het blijkt weer in de mode. “Mijmeren is goed voor een mens. Je raakt er ontspannen van, en het leert je in ’t “nu” te leven. NU-tijd moet je uitbreiden, zodat ie langer wordt, want in het “nu” is geen stress.” Ik zeg hardop: ‘Nu,’ en het moment is voorbij. De stress is er nog, want mijn hart kleppert als de Radetzky mars. Zie je nu hoe moeilijk het is? Maar: alles voor de geestelijke verdieping.
Ik maak een beker nepkoffie, en ga buiten op het bankje zitten. Meteen gaat de zon weg. Ligt de trommel met suikervrije boterkoek nog binnen! Maar ik heb met mezelf afgesproken pas na een half uur overeind te komen, en dat ga ik doen ook! Ik adem 3x diep in en uit, en dan gaat mijn NU-tijd in. Eigenlijk zit ik best lekker. Toch zéker tien minuten. Waar een beetje CVS al niet goed voor is!
Ik geniet van het moment, en complimenteer mezelf dat ik alles onder controle heb. Tot mijn oog op de zonnebloemen valt. Willen zij de avond halen, dan hebben ze dringend water nodig. Het liefst meteen. De uitgebloeide bloemen van de dahlia moeten verwijderd worden. De vrouwenmantel gesnoeid…
De tortels komen aanvliegen en bedelen koerend om een lekker hapje. Overal waar ik kijk zie ik alleen maar klusjes. Ik krijg er de zenuwen van. Logisch dat het “nu” wordt uitgebreid, denk ik. Als je je te pletter verveelt, duurt de tijd tweemaal zo lang. Dat is uiteraard niet de strekking van het boek, waaruit maar weer blijkt dat ik een absolute beginner ben. Nóg wel.
Ik neem een slok koffie en haal nog een keer diep adem. Ik kan dit. Ineens knalt met een enorm kabaal de rolhordeur open en stormt mevrouw Konijn het terras op. Eindelijk afleiding! Want dat niks doen vind ik maar niks.
bron: pixabay.com
Héél herkenbaar! Hooguit met een kop thee om buiten stil te zitten en te kijken naar mn konijnen en cavia’s en ondertussen alweer bedenken dat ook daar de nodige klusjes wachten :)
Als ik niets wil doen pak ik een saai boek en de ogen vallen vanzelf dicht… maar ja, dat is ook weer niet goed want dan slaap ik ’s nachts weer niet :/
Stil zitten… wie heeft dat bedacht?? LOL
hahahaha, geloof maar dat mijmeren een mens goed kan doen :)
Het is niet erg als je allemaal klusjes ziet als je bezig bent niks te doen..
want als je ophoudt met niks te doen moet je natuurlijk wel iets hebben om te doen ! :P