Bron: pixabay
Een anderhalf jaar geleden deed ik iets dat u nooit had kunnen raden. Nog in geen miljoen jaar.
Nee. Ik kocht geen UGGs.
Nee. Ik haalde geen hond uit het asiel.
Nee. Ik trok geen witte driekwart legging aan.
Ik bracht een bezoek aan een homeopaat. Een heus gek kruidenvrouwtje. Een Klazien uut Zalk.
Ik.
Die zwaar tegen alles is dat niet uit de reguliere geneeskunde komt.
Waarom in vredesnaam?
Omdat ik knettergek werd van mijn pms. Daarom.
En ik niet alleen. Ik merkte dat mijn echtgenoot het elke periode steeds minder goed trok. Was hij vroeger nog begripvol en lief en ontweek hij me heel subtiel, nu liep hij, als ware ik melaats, met een grote boog om me heen en zei hij buitengewoon onhandige dingen als: “het lijkt me onverstandig om het gezien jouw geestelijke toestand, het daar nu over te gaan hebben.”
Dat is net zoiets als een fles wasbenzine in een smeulend haardvuurtje flikkeren.
U begrijpt dat dat soort uitlatingen me juist alleen maar meer triggerden tot het starten van fikse discussies? Over echt alles. Om daar vervolgens weer hartverscheurend om te janken.
Omdat de periodes van disbalans langer werden, vroeger een dag of drie/vier, op het laatst zeker acht. En omdat ik me enige dagen van te voren al druk begon te maken hoe manlief en ik ze door zouden gaan komen, moest er actie worden ondernomen. Ik had geen zin om elke maand een dag of 10 te laten vergallen door die K*&#@*& oestrogenen van mij. Of het gebrek daaraan.
De gynaecoloog kon me niet helpen. Die zei dat ik drie dagen per cyclus alleen het bos in moest. Hij vertelde me dat een pil of spiraal niet werkt. Dat áls het werkt, het echt tussen de euren zit, dat het not evidence-based is, dat toegevoegde hormonen de pms minder heftig maken.
En daarbij: ik heb niet voor niets clipjes op mijn eierstokken laten zetten, ooit. Toegevoegde hormonen en ik zijn een flut-combinatie. Ik word er lusteloos van, hartstikke depri en mijn libido daalt tot ongekende dieptes. Daarbij twee: de pil geeft een verhoogde kans op nare zaken als trombose en borstkanker. Dank je de koekoek.
Hoe het verder ging?
Daarover volgende keer meer.
Ben benieuwd!!