bron: pixabay
Dit en dit ging vooraf (even lezen – desnoods op recept – vóór het navolgende)
Nux Vomica kreeg ik van Klazien uut Zalk toegestuurd. Braaknoot.
Ik bleek na haar zeer grondige analyse een duidelijke Nux patiënt: gehaast en gejaagd om dingen af te maken. Kan niet op anderen wachten. Is vaak erg kritisch en wijst snel iemand af die niet aan haar veeleisende principes beantwoordt. Kan scherpe opmerkingen maken wanneer ze geïrriteerd is. Of houdt in plaats daarvan dat vervelende gevoel voor zichzelf, maar uit haar onbehagen in zo’n geval in botte, ondiplomatieke taal en door de uitdrukking op het gezicht. Wil niets liever dan alleen worden gelaten en haat het afhankelijk te zijn van anderen. Haar zenuwstelsel is overgevoelig. Lichte geluiden, zoals het geluid van pratende mensen of zelfs het geluid van voetstappen, brengen haar al in verwarring en ze kan niet tegen helder licht of onplezierige geurtjes.
Hoewel ik over bovenstaande niets positiefs kan zeggen, is het helaas wel honderd procent op mij van toepassing. Ik ben buitengewoon snel geïrriteerd. Altijd al zo geweest. En tijdens de pms periode, is dat nog eens honderd keer zo erg. Dan kan ik het ook niets van mijn ongenoegen binnen houden, dan móét ik het uiten. Ik zou soms met liefde een uzi leegschieten op mijn echtgenoot. Alles wat hij doet, irriteert me, zelf te hard ademen. Ik ben dan echt een heks. Een vreselijk mens.
Ik heb in het begin, na het innemen van de Nux minutieus bijgehouden hoe ik me voelde. U weet van mijn scepticisme. Ik geloof(de) echt he-le-maal niet in homeopathie. Wat mij betreft viel het onder de noemer hocus pocus.
Maar verdomd zeg, het hielp. En opvallend goed ook.
Inmiddels gebruik ik het alweer anderhalf jaar tot volle tevredenheid. Ik wissel de Nux heel soms af met Ignatia korrels die me helpen in de periodes dat ik niet kan stoppen met janken en zelfs in een volle supermarkt, als ik misgrijp bij de kipfilet, me doodongelukkig kan voelen en echt kan zwelgen in zelfmedelijden. Heel triest. Ik weet het.
Ik speel een beetje met die beide korrels. Soms neem ik ze samen in, soms apart van elkaar. Soms sla ik een maandje over, dan neem ik ze weer elke week.
Ik voel me prima. Nog steeds. Heel soms is ze er weer, die hormoonheks. Maar dat heeft meer te maken met hoe (over)belast ben ik op het moment dat mijn hormoonspiegels naar beneden denderen. Ze laat zich zeker niet meer elke cyclus zien.
Mocht u nou ook zo tobben met die kolerehormonen, probeer het gewoon eens, homeopathie. Geef het een kans, net als ik deed. Bezoek een Klazien bij u in de buurt. Wie weet wordt u net zo aangenaam verrast als ik… Ga niet zelf lopen experimenteren met dingen van de drogist. Want dan gooi je je geld gewoon weg. Het is belangrijk dat je precies het juiste middel vindt. Niet alles is geschikt voor iedereen.
(Of koop magnesium (let op: geen oxide, dat is alleen maar handig om beter naar het toilet te kunnen gaan, het lichaam neemt het amper op) en selenium. Tip van een overgangsconsultente die ik ken. Doe er uw voordeel mee.)
Fijn dat het helpt. :)
Voor extra selenium ipv een pil: om de dag een paranoot eten, dan krijg je voldoende binnen. Bij mij liggen ze nu bij de vitaminepillen.
Kan ook idd! :)