Winterwind blies sneeuw door de straat. Auto’s, bomen en huizen… alles zag wit. Op weg lag platgereden sneeuw die glom als ijsbaan. Hoorde onbekend geluid. Een mix van onweergerommel en sneeuwschuiver.
Blik op de week (Afl. 52) – Tussen kerst en oliebol
‘Bent u die vrouw die ik een keer heb geholpen toen uw hond achter een zwaan aan ging?’ ‘Bent u die man die tegen me zei dat ik een stevig pak slaag nodig had?’ Jager en ik wisselden blikken van verstandhouding. Gesprek was meteen ten einde.
Tekstista’s gezocht: schrijf mee op HVD!
Wij zijn continu op zoek naar vers bloed! Wij zoeken vrouwelijke schrijffanatici die graag op een groter platform willen schrijven en publiceren.
Denk jij, ware vrouw, aan de man (onze lezer) uit te kunnen leggen hoe wij vrouwen denken? Heb je je vrouwenhart verpand aan de schrijverij? Heb je tevens een vlotte, vooral niet te tamme pen en een goed gevoel voor taal? Dan leveren wij je het lezerspubliek voor je teksten! HoeVrouwenDenken biedt je direct een groot bereik.
Interesse? Schrijf mee. Mail ons met voorbeelden van recent werk en een duidelijke motivatie:
redactie@hoevrouwendenken.nl
HAPPY NEW YEAR!
2026 gearriveerd!! Op naar beter!
Ook wasberen gourmetten met kerst
Kerst en mijn vaders verjaardag vielen altijd samen. En daarom kwam de pater die getracht had om van mijn moeder een goed katholiek te maken, altijd voor het kerstdiner op bezoek. En hij smakte dat het een lust was.
Dat was genoeg
‘Fijne feestdagen iedereen,’ murmelde ze. ‘En een goed 2026. Voor wie dit leest. Voor wie doorgaat. Voor wie verder moet met iets wat er niet meer is, maar toch blijft.’ ‘Ook namens mij,’ zei de man.
Alleen met de kerst… Nou, prima toch?
Bottom line: je voelt je ineens vreselijk eenzaam in die tijd van het jaar, waarin iedereen overdreven gezellig doet. Of wil doen. Of moet doen. Een tijd waarin geluksgevoelens, gezelligheid en verlichting, liefsten, familie en naasten in het middelpunt staan en die bol staat van krampachtig geluk, dat ook nog eens uitvoerig tentoongespreid wordt.
Eindejaarsspel
Elk jaar weer overspoelt me een oergevoel in december. Zodra de schemering valt, wil ik veilig binnen zijn. Het is de Neanderthaler diep in mij, die alarm slaat. Donkere dagen…
Als het écht misgaat
72 uur zelfvoorzienend. Het lijkt me wel wat. Want isschien komt er dan iets terug wat we overduidelijk kwijt zijn: het vermogen om zelf na te denken. Om te vertrouwen op wat we wél hebben: onze handen, onze vindingrijkheid, elkaar.
Maak van je shit een hit
“Ik mis de tijd dat we nog gewoon stom mochten zijn. Dat dingen mislukten zonder dat we er meteen een “persoonlijk groeimoment” van maakten. Dat we mochten mopperen zonder het spiritueel te noemen. Soms is het leven gewoon ruk.”
Blik op de Week (Afl. 48) – Oma Ank en de eigenheimers
Observaties van een wielrenster. Oma Ank met haar norse buren, de tewaterlating van de grootste sleephopperzuiger van Nederland en een kudde zwart-witte melkmeiden met drie keizerinnen. Gekker kan het niet.
Hoe Wasberen Denken (over verkiezingen)
Verschrikkelijk, die verkiezingen. Er staat ons nog veel engs te wachten. Enfin, donderdag weten we het. Kon ik maar zeggen dat ik er benieuwd naar was…
Dankjewel, Donald, echt…
Er is maar bar weinig reden tot dankbaarheid jegens dat oranje ego op pootjes met de woordenschat van een zwaar verwaarloosde peuter. Maar toch wil ik hem even bedanken. Niet voor zijn beleid, zijn retoriek of zijn kapsel, niet voor alle oorlogen die hij inmiddels heeft ‘beëindigd’, maar omdat hij iets gepresteerd heeft wat niemand tot nu toe gelukt is: hij heeft Amerika uitgekleed. Tot op het bot.
Mensheid zonder medailles (want er is geen jury)
Als we dieper graven, ontdekken we dat we ons vaak vastklampen aan overtuigingen die ons eigenlijk van het leven beroven. Het leven, zo kwetsbaar en kortstondig, lijkt steeds weer te worden opgeofferd voor dogma’s en doctrines. En dan?
Jack White gaat los op het Witte Huis
Jack White, een Amerikaanse muzikant, producer en voormalig frontman van de band The White Stripes en een van de belangrijkste en invloedrijkste rockmuzikanten van de laatste tijd, ging los op het Witte Huis. Vanwege de pompeuze inrichting. Een rant die gehoord en gelezen moet worden!
RECENSIE: Zomergasten 2025 met Özcan “Eus” Akyol
“Ik vond Eus altijd al sympathiek, maar dat hij zo dicht bij mijn eigen levenshouding zou staan had ik niet verwacht.” Een persoonlijke recensie van deze aflevering van Zomergasten.